Świadczenie wspierające nie dla każdego. Wiadomo, kto może ubiegać się o dodatkowe pieniądze od 2026 roku

Kto i od kiedy będzie mógł ubiegać się o świadczenie wspierające po rozszerzeniu jego dostępności?

Wdrażanie świadczenia wspierającego odbywa się w systemie etapowym, przy czym początkowo pomoc ta była skierowana wyłącznie do osób z najwyższą punktacją potrzeby wsparcia. W 2024 roku środki przysługiwały wnioskodawcom posiadającym od 87 do 100 punktów, natomiast rok później grupę uprawnionych rozszerzono o osoby z wynikiem w przedziale 78–86 punktów. Zgodnie z harmonogramem, od 1 stycznia 2026 roku nastąpi kolejne rozszerzenie dostępności, które obejmie znacznie szerszą grupę osób z niepełnosprawnościami.

Od początku 2026 roku o świadczenie będą mogły ubiegać się osoby, które w decyzji wojewódzkiego zespołu uzyskały co najmniej 70 punktów w skali potrzeby wsparcia. Jest to kluczowy próg, który będzie warunkował dostęp do pomocy finansowej w nadchodzącym okresie. Należy odnotować, że osoby objęte specjalną ścieżką, których opiekunowie pobierali wcześniej świadczenia opiekuńcze, miały możliwość skorzystania z tej formy pomocy już od 2024 roku.

W związku z nowymi regulacjami przewiduje się dalszy wzrost zainteresowania tą formą wsparcia w nadchodzącym roku. Samo posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności lub niezdolności do pracy nie jest wystarczające, aby złożyć skuteczny wniosek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Podstawą ubiegania się o środki jest posiadanie odrębnej decyzji o poziomie potrzeby wsparcia wydanej przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (WZON), a samo świadczenie nie jest uzależnione od dochodów wnioskodawcy.

Jakie są kluczowe etapy procedury ubiegania się o świadczenie wspierające?

Ustalenie poziomu potrzeby wsparcia odbywa się w siedzibie wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności i wymaga zgody osoby ubiegającej się o tę ocenę. Procedura ta opiera się na informacjach zawartych w specjalnym kwestionariuszu oraz na bezpośredniej obserwacji wnioskodawcy. Niezbędnym narzędziem w tym procesie jest ustandaryzowany formularz służący do ustalania poziomu potrzeby wsparcia dla osób zaliczonych do stopnia niepełnosprawności.

Pierwszym formalnym krokiem jest złożenie wniosku do Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności (WZON) o wydanie decyzji punktowej, a dopiero w drugiej kolejności następuje złożenie wniosku o wypłatę środków do ZUS. Dokumenty do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który odpowiada za wypłatę świadczenia, można składać wyłącznie drogą elektroniczną, na przykład przez platformę PUE/eZUS lub bankowość elektroniczną. Dopuszczalne jest, aby wniosek w imieniu osoby z niepełnosprawnością został złożony przez jej pełnomocnika lub opiekuna prawnego.

Najczęstszym błędem proceduralnym jest składanie wniosku do ZUS bez posiadania wymaganej decyzji punktowej lub mylenie jej ze zwykłym orzeczeniem o niepełnosprawności. Właściwy moment na kontakt z ZUS następuje po otrzymaniu ostatecznej decyzji WZON, która staje się prawomocna po 14 dniach od doręczenia, o ile nie wniesiono odwołania. Aby otrzymać wyrównanie świadczenia, klient ma 3 miesiące na złożenie wniosku od momentu uprawomocnienia się decyzji ustalającej poziom wsparcia.

Jaka jest zależność wysokości świadczenia wspierającego od liczby uzyskanych punktów?

Wysokość świadczenia wspierającego jest ściśle powiązana z kwotą renty socjalnej i może wynosić nawet kilka tysięcy złotych. Kwota ta jest bezpośrednio zależna od liczby punktów potrzeby wsparcia, co oznacza, że im wyższa punktacja, tym wyższa kwota wypłaty. W 2026 roku nastąpi waloryzacja świadczenia wynikająca z podwyższenia samej renty socjalnej.

Od 2026 roku wszystkie osoby, które uzyskają co najmniej 70 punktów, będą miały dostęp do świadczenia, którego wysokość waha się od 40% do 220% aktualnej renty socjalnej. Przykładowo, osoby z wynikiem 70–74 punkty otrzymają najniższy wymiar pomocy, czyli 40% renty, natomiast najwyższa stawka 220% przysługuje przy ocenie od 95 do 100 punktów. Maksymalna kwota wypłaty przy najwyższym progu punktowym wynosi 4134 zł.

Biorąc pod uwagę, że do 28 lutego 2026 roku renta socjalna wynosi 1878,91 zł, miesięczne świadczenie wspierające mieści się w przedziale od 752 zł do 4134 zł. Najniższa możliwa kwota, przysługująca osobie uprawnionej do 40% renty socjalnej, to 752 zł. Świadczenie to podlega automatycznej waloryzacji, co zapewnia aktualizację jego wysokości w przyszłości.

Jakie kryteria i wyłączenia obowiązują przy ubieganiu się o świadczenie wspierające?

Podstawowym warunkiem otrzymania świadczenia jest posiadanie decyzji Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności (WZON), w której poziom potrzeby wsparcia ustalono na co najmniej 70 punktów. Dokument ten stanowi kluczowy element procedury, a jego brak uniemożliwia skuteczne ubieganie się o środki. Świadczenie przysługuje osobie z niepełnosprawnością dopiero po formalnym uzyskaniu wspomnianej decyzji punktowej.

Samo orzeczenie o niepełnosprawności nie jest wystarczające do złożenia wniosku w 2026 roku, choć posiadanie ostatecznego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności jest konieczne, aby w ogóle otrzymać decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia. Przy ubieganiu się o tę ocenę nie ma znaczenia rodzaj posiadanej grupy inwalidzkiej, a od 2026 roku granicą dostępu pozostaje próg 70 punktów. Należy również pamiętać, że aby otrzymać świadczenie, wnioskodawca musi mieć ukończone 18 lat.

Przepisy dopuszczają możliwość pobierania świadczenia wspierającego przez emerytów. W procesie ustalania poziomu potrzeby wsparcia moment powstania niepełnosprawności nie odgrywa żadnej roli. Istnieją jednak wyłączenia: świadczenie nie przysługuje, jeśli osoba z niepełnosprawnością lub jej opiekun są uprawnieni do pobierania za granicą świadczeń o podobnym charakterze, chyba że dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.