Jak rozliczać faktury korygujące in plus i in minus?

Czym jest faktura korygująca?

Wszelkie dokładne przepisy odnośnie do faktury korygującej – zasad rozliczania korekty in plus i in minus – można znaleźć w artykule 160j ustawy o podatku VAT. Tam określono, kiedy podatnik powinien wystawić korektę faktury. Wyróżniono pięć różnych powodów:

a) gdy udziela się obniżki ceny w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

b) gdy udziela się opustu i obniżki ceny po dokonaniu sprzedaży;

c) gdy klient zwrócił towary lub opakowania po sprzedanych towarach;

d) gdy dokonano zwrotu całości lub części zapłaty otrzymanej przed dokonaniem sprzedaży (chodzi tu np. o zaliczkę czy raty);

e) gdy cena została podwyższona lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w innej pozycji faktury.

Zwłaszcza ostatni punkt daje podatnikowi bardzo szerokie pole do popisu, bo może wiązać się z niemalże wszystkim, czego tylko będzie potrzeba. Jednak trzeba pamiętać, że osoba wystawiająca fakturę korygującą powinna zadbać o dodatkowe elementy. Faktura VAT po korekcie musi zawierać dodatkowe elementy, np. nazwę („Faktura korygująca” lub „Korekta faktury” itp.), dane faktury, której faktura korygująca dotyczy, np. nazwę i rodzaj towaru lub usługi objętej korektą, a także opis przyczyny korekty.

Istotne jest także to, by pamiętać o zasadach rozliczania korekty in plus i in minus w przypadku faktury korygującej. To bardzo ważne, by, jeśli wpływa ona na wysokość podstawy opodatkowania lub bezpośrednio na kwotę podatku należnego od towarów i usług, wskazać dokładną kwotę korekty z podziałem na sprzedaż zwolnioną i stawki podatku. Trzeba tego dokładnie pilnować, by w razie kontroli wszystko było odpowiednio opisane.

Co robić, gdy faktura korygująca zwiększa podstawę opodatkowania?

No właśnie, dlatego teraz przejdziemy do analizy tego, jak wykonywać korektę faktury, w której zwiększa się podstawa opodatkowania. Ustawodawca nie określa wyraźnie, w którym momencie należy dokonać korekty zwiększającej podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego. Z kolei zasady rozliczania korekty in plus z faktury korygującej są uzależnione od okoliczności, w wyniku których należy dokonać korekty faktury pierwotnej.

Podwyższenie podatku może być powodem naprawienia błędu, który spowodował pierwotnie zaniżenie kwoty podatku wykazanego w pierwotnej fakturze, a także z powodu innych przyczyn. Dlaczego w taki sposób rozgranicza się te dwie sytuacje? Bo w pierwszym przypadku sprzedawca, skoro pomniejszył podstawę podatku, a więc zapłacił go za mało, musi rozliczyć fakturę w tym samym okresie rozliczeniowym, co faktura pierwotna. W drugim przypadku już takiego przymusu nie ma, bo jest ona wystawiana z innych okoliczności, które zaistniały już po dokonaniu sprzedaży, a więc rozlicza się ją na bieżąco. Zasada dotyczy zarówno podatku dochodowego, jak i VAT.

Co w sytuacji, gdy faktura korygująca jest in minus?

A co, gdy mamy do czynienia z korektą, która działa in minus, czyli obniża podstawę opodatkowania oraz sam podatek – zarówno od towarów i usług, jak i dochodowy? W takiej sytuacji mamy do czynienia z sytuacją złożoną. Prawo do rozliczenia w takich sytuacjach jest bowiem zależne od tego, kiedy nabywca otrzyma korektę. Na przykład określono, że możliwe jest zmniejszenie podstawy opodatkowania faktury pierwotnej, gdy jest ujęta w ewidencjach, o ile podatnik otrzyma potwierdzenie otrzymania korekty przed upływem terminu składania deklaracji VAT.

Jeśli jednak termin otrzymania korekty jest późniejszy, wówczas zasady rozliczenia korekty in minus z faktury korygującej mówią jasno, że należy rozliczyć ją za okres, w którym potwierdzenie jest otrzymywane. W przepisach nie określono jednak, w jakiej formie powinno nadejść owo potwierdzenie. To z kolei oznacza, że może mieć zupełnie dowolną formę, a jedynie musi jednoznacznie wskazywać na to, że dany odbiorca, uprawniony do otrzymania faktury korygującej, otrzymał ją w określonym terminie.

O czym trzeba pamiętać przy wystawianiu faktury?

Tak więc można łatwo zapamiętać, że zasady rozliczania korekty in plus i in minus z faktury korygującej różnią się w zależności od tego, czy jest dokonywana na gruncie PIT czy VAT. Jeśli chodzi o faktury in plus, to w przypadku błędu rachunkowego i innej oczywistej pomyłki mamy obowiązek rozliczyć korektę w tym samym okresie rozliczeniowym co faktura korygowana na obu gruntach. Tak samo na obu gruntach możemy rozliczyć fakturę później, w momencie jej wystawienia, jeśli mówimy o innych błędach.

Z kolei w przypadku faktury in minus przy błędzie rachunkowym lub innej oczywistej pomyłce rozliczenie musi odbyć się w dacie faktury korygowanej na gruncie PIT oraz w dacie odbioru faktury korygującej na gruncie VAT. Z kolei przy innych błędach na gruncie PIT liczyć się będzie data wystawienia faktury korygującej, a na gruncie VAT data odbioru faktury korygującej. Warto pamiętać o tych zasadach, by odpowiednio rozliczać poszczególne korekty w razie pomyłki.