Można dostać wsparcie do czynszu w 2026. Trzeba spełnić dwa warunki
Na początku lutego wzrosły limity dochodowe uprawniające do dodatku mieszkaniowego. To ważna zmiana w czasie, gdy koszty utrzymania mieszkań nadal rosną i mają istotny wpływ na domowe budżety. Świadczenie nie przysługuje jednak wszystkim – obowiązują zarówno kryteria dochodowe, jak i normatywy powierzchni lokalu.
- Jakie są nowe limity dochodowe od 9 lutego 2026 r.?
- Ile wynosi dodatek mieszkaniowy w praktyce?
- Jakie normatywy metrażu trzeba spełnić, aby otrzymać wsparcie?
Koszty mieszkań rosną, limity dochodowe też
Z danych GUS wynika, że koszty mieszkaniowe należą do kategorii najmocniej wpływających na inflację. W styczniu 2026 r. inflacja wyniosła 2,2 proc. rok do roku, a koszty związane z użytkowaniem mieszkania wzrosły o 2,9 proc. W sezonie zimowym dodatkowym obciążeniem są wyższe rachunki za ogrzewanie.
Od 9 lutego 2026 r. obowiązują nowe limity dochodowe dla dodatku mieszkaniowego. Zgodnie z ustawą o dodatkach mieszkaniowych, średni miesięczny dochód z ostatnich 3 miesięcy (liczony netto) nie może przekraczać:
- 3561,42 zł – w gospodarstwie jednoosobowym (40 proc. przeciętnego wynagrodzenia),
- 2671,07 zł na osobę – w gospodarstwie wieloosobowym (30 proc. przeciętnego wynagrodzenia).
To wzrost w porównaniu z wcześniejszymi progami obowiązującymi do 8 lutego 2026 r.
Dodatek tylko dla mniej zamożnych, ale obowiązuje zasada „złotówka za złotówkę”
Dodatek mieszkaniowy jest świadczeniem celowym i ma wspierać osoby o niższych dochodach. Niewielkie przekroczenie limitu nie powoduje automatycznej odmowy. Obowiązuje mechanizm „złotówka za złotówkę”, co oznacza, że wysokość dodatku zostaje pomniejszona o kwotę przekroczenia progu.
W praktyce przeciętny dodatek wynosi około 300–400 zł miesięcznie, choć w dużych miastach – przy wysokich opłatach – może być wyższy. Świadczenie przyznawane jest na 6 miesięcy.
Warto również sprawdzić uchwały rady gminy, ponieważ samorząd może ustalić wyższe limity dochodowe niż te wynikające z ustawy.
Normatywy metrażu. Powierzchnia może wykluczyć z pomocy
Oprócz kryterium dochodowego obowiązuje system normatywów powierzchni mieszkania. Ustawa określa maksymalny metraż, który uprawnia do otrzymania dodatku:
- 35 m² – 1 osoba,
- 40 m² – 2 osoby,
- 45 m² – 3 osoby,
- 55 m² – 4 osoby,
- 65 m² – 5 osób,
- 70 m² – 6 osób,
- +5 m² na każdą kolejną osobę.
Dodatkowe 15 m² przysługuje, jeśli w lokalu mieszka osoba z niepełnosprawnością wymagająca oddzielnego pokoju.
Dodatek nie przysługuje, jeśli powierzchnia lokalu przekracza normatyw o więcej niż:
- 30 proc. – standardowo,
- 50 proc. – jeżeli udział pokoi i kuchni nie przekracza 60 proc. powierzchni mieszkania.
Rada gminy może wprowadzić korzystniejsze rozwiązania.
Kto może otrzymać dodatek i jak jest wypłacany
Dodatek mieszkaniowy przysługuje m.in.:
- najemcom mieszkań komunalnych i prywatnych,
- osobom posiadającym spółdzielcze prawo do lokalu,
- właścicielom mieszkań i domów,
- lokatorom TBS,
- osobom oczekującym na lokal zamienny lub najem socjalny.
Wniosek składa się w urzędzie gminy lub ośrodku pomocy społecznej właściwym dla miejsca zamieszkania. Dołącza się deklarację o dochodach z ostatnich 3 miesięcy oraz dokumenty potwierdzające wysokość opłat.
W przypadku mieszkań w blokach i kamienicach dodatek trafia bezpośrednio do zarządcy lub właściciela nieruchomości i pomniejsza miesięczne zobowiązania lokatora. Do rąk własnych świadczenie otrzymują wyłącznie właściciele domów jednorodzinnych.
Źródła: Biznes Info, ustawa z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, dane GUS.
Obserwuj w Google News
