Czym jest faktoring i gdzie znajduje zastosowanie?
pixabay.com
Autor Magdalena Chajzler - 3 Stycznia 2021

Czym jest faktoring i gdzie znajduje zastosowanie?

Zdarza się, że z powodu nieuregulowanych przez klientów należności firma traci płynność finansową. Pomocny może się okazać faktoring. Co to właściwie jest? Jakie są jego rodzaje i gdzie znajduje zastosowanie?

Co to jest faktoring?

Faktoring to usługa finansowa polegająca na wykupie przez firmę faktoringową, czyli faktora, od przedsiębiorstwa, czyli faktoranta, nieprzeterminowanych należności z tytułu sprzedaży towarów lub usług.

Jest to więc forma krótkoterminowego finansowania dla firm, które udzielają tzw. kredytów kupieckich odraczających terminy płatności wobec swoich kontrahentów.

Faktoring jest usługą kompleksową, która poza zapewnieniem szybkiego dostępu do gotówki oferuje pakiet dodatkowych usług, w tym prowadzenie kont rozliczeniowych odbiorców, monitorowanie i egzekwowanie płatności, a także przejęcie ryzyka niewypłacalności odbiorcy.

Sytuacje, w których dochodzi do faktoringu:

  • firma chce zwiększyć sprzedaż i potrzebuje dodatkowego finansowania,
  • brak zdolności kredytowej,
  • firma ma problemy z rozliczeniami ze swoimi kontrahentami,
  • kontrahenci oczekują dłuższych terminów płatności,
  • firma chce ograniczyć ryzyko związanie z opóźnieniem lub brakiem zapłaty przez kontrahenta,
  • potrzeba poprawy wskaźników i struktury bilansu przedsiębiorstwa.

Rodzaje faktoringu

W Polsce wyróżnia się następujące rodzaje tego finansowania:

  • pełny – ryzyko niewypłacalności ponosi faktor,
  • niepełny – ryzyko niewypłacalności ponosi przedsiębiorca,
  • mieszany – rozłożenie ryzyka między faktorem a przedsiębiorcą,
  • jawny – dłużnik jest informowany o zawarciu umowy faktoringowej,
  • cichy – dłużnik nie otrzymuje informacji o fakcie zawarcia umowy faktoringowej,
  • krajowy,
  • międzynarodowy (eksportowy i importowy),
  • odwrotny – finansowanie faktur od dostawców, czyli faktur kosztowych.

Umowa faktoringu

W polskim prawie umowa faktoringu jest umową nienazwaną, co oznacza, że nie ma jednolitych przepisów z nią związanych. Do umowy faktoringu mają zatem zastosowanie przede wszystkim przepisy art. 509 kodeksy cywilnego, które mówią o swobodnym przelewie wierzytelności:

§ 1. Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.

§ 2. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.

W sprawach międzynarodowych usług faktoringowych stosuje się natomiast konwencję UNIDROIT o faktoringu międzynarodowym – tzw. konwencję ottawską, która definiuje umowę faktoringu jako zawartą pomiędzy dwiema stronami, zgodnie z którą faktorant przenosi na faktora wierzytelności powstałe w wyniku umowy sprzedaży towarów zawartej pomiędzy nim a jego klientami (dłużnikami). Faktor wykonuje co najmniej dwie z poniższych usług:

  • finansowanie faktoranta,
  • prowadzenie rozliczeń związanych z wierzytelnościami,
  • inkaso wierzytelności,
  • przejęcie ryzyko niewypłacalności dłużnika.

Następny artykułNie przegap żadnych najciekawszych artykułów! Kliknij obserwuj biznesinfo.pl na:Obserwuj nas na Google News Google News