Amerykańska prognoza pogody dla Polski. Wiadomo, kiedy pierwszy upał, jest dokładna data

Początek wiosny jest zmienny. To właśnie próbują uchwycić prognozy sezonowe i amerykańskie modele

Wiosenna pogoda w Polsce potrafi zmieniać się bardzo szybko. Jeden dzień przynosi słońce i temperaturę przypominającą maj, a kolejny chłód, deszcz, silniejszy wiatr, a nawet nocne przymrozki. To właśnie dlatego o tej porze roku tak trudno mówić o dłuższej stabilizacji i tak wiele osób szuka odpowiedzi nie tylko na pytanie, jaka pogoda czeka nas jutro, ale też co może wydarzyć się w kolejnych tygodniach.

Nieco więcej światła na taki szerszy obraz rzucają prognozy sezonowe oraz modele pogodowe, z których korzystają synoptycy IMGW. Chodzi tu między innymi o amerykańskie i europejskie systemy obliczeniowe, które nie pokazują pogody dzień po dniu, ale pomagają ocenić ogólny kierunek zmian temperatury i opadów w skali całych miesięcy. 

Dzięki nim można wstępnie oszacować, czy kolejne tygodnie przyniosą bardziej chłodną, wilgotną czy cieplejszą aurę, choć takie prognozy zawsze trzeba traktować jako zarys trendu, a nie dokładną zapowiedź każdego dnia. Czego zatem można się spodziewać w nadchodzących tygodniach? 

Kwiecień może rozczarować, ale później widać szansę na cieplejszy zwrot

Jeśli ktoś liczył na szybkie wejście w pełną, łagodną wiosnę, najbliższe dni raczej tego nie potwierdzą. Według aktualnego raportu IMGW w Polsce utrzymuje się chłodna masa powietrza, a główne zagrożenia na początku tygodnia to przymrozki, porywisty wiatr i lokalnie trudniejsze warunki w górach. Także tygodniowa prognoza instytutu mówi wprost, że początek kwietnia będzie wyraźnie zmienny.

Jednocześnie dłuższa perspektywa nie jest już tak jednoznacznie chłodna. W eksperymentalnej prognozie 4-miesięcznej IMGW dla kwietnia 2026 wskazano, że w skali całego miesiąca zarówno średnia temperatura, jak i suma opadów w Polsce mają największe szanse znaleźć się powyżej normy wieloletniej. To dobry przykład, jak ostrożnie trzeba interpretować takie wyliczenia: chłodny początek miesiąca nie wyklucza, że jego bilans końcowy okaże się wyższy od przeciętnego.

Jeszcze ciekawiej wygląda szersze tło klimatyczne. WMO w globalnej aktualizacji sezonowej dla marca, kwietnia i maja podała, że modele wielomodelowe pokazują rozległy sygnał temperatur powyżej normy nad lądami półkuli północnej, szczególnie w pasie średnich szerokości geograficznych. To nie jest prognoza wyłącznie dla Polski, ale wzmacnia scenariusz, w którym po chłodniejszym wejściu w kwiecień późniejsza część wiosny zacznie coraz częściej przynosić cieplejsze epizody. Kiedy dokładnie można spodziewać się tego ocieplenia? 

Nie tylko temperatura. W kolejnych tygodniach trzeba liczyć się też z opadami i większą niestabilnością

Jak pokazują najnowsze modele, rozległe wyże mają dominować głównie nad północą i wschodem kontynentu, natomiast na zachodzie i południu częściej pojawiać się będą niże. Polska znajdzie się pomiędzy tymi układami, co zwykle oznacza częste zmiany pogody i spore ryzyko jej niestabilnego przebiegu.

Mimo tego okres od maja do lipca ma być w Polsce cieplejszy od normy, choć bez skrajnych odchyleń. Średnia temperatura w każdym z tych miesięcy może być wyższa od normy o około 1 do 1,5 st. C. Jeśli te prognozy się potwierdzą, po chłodniejszym kwietniu w maju pojawi się już prawdziwa wiosna, a miejscami nawet pierwsze wyraźne akcenty lata, z temperaturą dochodzącą do 20–25 st. C i szansą na pojedyncze upalne dni.

W czerwcu i lipcu termometry mogą często pokazywać około 25 st. C, a okresami także 30 st. C lub więcej. Umiarkowane dodatnie odchylenie temperatury od normy może jednak oznaczać, że ryzyko bardzo długich i wyjątkowo silnych fal upałów pozostanie ograniczone. Cieplej niż zwykle ma być nie tylko w Polsce, ale również w wielu innych częściach Europy.

Dobrze wyglądają także prognozy opadów, zwłaszcza w kontekście pogłębiającej się suszy. Modele sugerują, że niedobory deszczu powinny stopniowo się zmniejszać. Co ciekawe, więcej opadów ma pojawiać się głównie na południu Europy, podczas gdy bardziej sucha pogoda może częściej utrzymywać się w Skandynawii. W Polsce najbardziej wilgotny ma być maj. Z kolei w czerwcu i lipcu najwięcej deszczu i burz prognozowanych jest na wschodzie, południu i w centrum kraju, a nieco mniej na zachodzie i na Pomorzu.

Dodatkowym elementem układanki jest sytuacja na Pacyfiku. Narodowa Służba Oceaniczna i Atmosferyczna, Narodowa Agencja Oceanów i Atmosfery (NOAA) ocenia obecnie, że przez maj–lipiec 2026 najbardziej prawdopodobny jest stan neutralny ENSO, ale już w okresie czerwiec–sierpień rośnie szansa na pojawienie się El Niño. Dla Polski nie oznacza to prostego przełożenia typu „gorętszy lipiec”, ale pokazuje, że tło globalne również zaczyna się zmieniać, a więc i kolejne aktualizacje prognoz sezonowych mogą jeszcze przesunąć akcenty.

Trzeba jednak pamiętać, że są to prognozy sezonowe, a więc mają charakter wstępny i ogólny. Mogą jeszcze ulec zmianie i należy traktować je raczej jako zarys możliwego przebiegu pogody niż dokładną zapowiedź na poszczególne dni.