Składki ZUS dla przedsiębiorcy. Co opłacamy za pracowników?
pixabay.com
Autor Anna Przedpełska - 28 Listopada 2020

Składki ZUS dla przedsiębiorcy. Co pracodawca opłaca za pracowników?

Chcesz zatrudnić pracownika, ale obawiasz zgubić się w gąszczu przepisów i opłat? Jakie składki ZUS przedsiębiorca płaci za pracowników i jak je policzyć? Odpowiedzi na między innymi te pytania znajdziesz w naszym artykule.

Każdy przedsiębiorca zatrudniający pracowników ma obowiązek rozliczać za nich składki przez czas trwania stosunku pracy. Zgodnie z Kodeksem pracy pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę (też spółdzielczej), mianowania, powołania i wyboru. Ponadto zleceniodawca umowy zlecenie opłaca składki zleceniobiorcy tak jak przy umowie o pracę, chyba że zleceniobiorca jest objęty ubezpieczeniem społecznym z innego tytułu.

Składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne są finansowane wspólnie przez pracownika i pracodawcę albo przez samego pracownika lub pracodawcę. Oblicza się je procentowo od podstawy wymiaru – różnej dla ubezpieczeń społecznych i dla ubezpieczenia zdrowotnego.

Jakie składki rozliczamy za pracownika?

Pracownik objęty jest składkami na ubezpieczenia:
– emerytalne,
– rentowe,
– wypadkowe,
– chorobowe,
– zdrowotne,
– Fundusz Pracy (FP) i Fundusz Solidarnościowy (FS),
– Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FGŚP),
– Fundusz Emerytur Pomostowych (za pracowników, pracujących w szczególnych warunkach lub wykonujących prace o szczególnym charakterze, urodzonych po 31 grudnia 1948 r.).

Jaka jest wysokość składek?

Składki oblicza się procentowo od odpowiedniej podstawy wymiaru.
Wynoszą one:
– składka na ubezpieczenie emerytalne – 19,52% podstawy wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne,
– składka na ubezpieczenia rentowe – 8% podstawy wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne,
– składka na ubezpieczenie chorobowe – 2,45% podstawy wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne,
– składka na ubezpieczenie wypadkowe – zależy od liczby ubezpieczonych oraz branży (jeśli ubezpieczasz nie więcej niż 9 osób, składka jest równa 1,67% podstawy wymiaru),
– składka na FP i FS – łącznie 2,45% podstawy wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne,
– składka na FGŚP – 0,1% podstawy wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne,
– składka zdrowotna – 9% podstawy wymiaru na ubezpieczenie zdrowotne.

Jak obliczamy składki za pracownika

Kwotą, od której oblicza się wysokość składki na ubezpieczenia społeczne, czyli podstawą wymiaru tych składek, jest wynagrodzenie brutto wraz ze wszystkimi dodatkami pieniężnymi, jaki otrzymał pracownik.
Do podstawy wymiaru składek nie wliczamy natomiast wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia (choroba zakaźna), zasiłków z ubezpieczenia chorobowego i wypadkowego oraz świadczenia rehabilitacyjnego.
Jeżeli wynagrodzenie jest określone inaczej niż kwotowo (stawka godzinowa, prowizyjnie) to podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa niż kwota minimalnego wynagrodzenia.

Składka zdrowotna – inna podstawa wymiaru

Składka zdrowotna wynosi 9% wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne – nie podstawy wymiaru na ubezpieczenia społeczne. Na czym polega różnica? Podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne pracownika otrzymamy, kiedy od podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne odejmiemy łączną kwotę składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe finansowanych przez pracownika. A więc: wynagrodzenie brutto minus 13,71% (składki na ubezpieczenie społeczne płacone przez pracownika).

Limit 30-krotności

Roczna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe pracownika w jednym roku kalendarzowym nie może być wyższa niż 30-krotność prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na ten rok kalendarzowy. W 2020 r. maksymalna kwota podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe nie może być wyższa niż 156 810 zł. W roku 2021 nie będzie mogła przekroczyć 157 770 zł. Powyższy limit dotyczy tylko składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Nie ma zastosowania co do pozostałych składek na ubezpieczenia społeczne (wypadkowej i chorobowej) ani do ubezpieczenia zdrowotnego czy też składek na FP, FS i FGŚS.

Jak dzielimy się składkami?

Składki pracowników pokrywane są w różnym stopniu przez pracodawcę i pracownika.
Składki pobierane z dochodu pracownika pomniejszają jego wynagrodzenie brutto. Te płacone przez pracodawcę stanowią jego koszt zatrudnienia pracownika. Można powiedzieć, że w pewnym sensie nie ma większego znaczenia, z czyjej kieszeni pochodzą pieniądze na składki. Dlaczego? Ponieważ wyższe koszty zatrudnienia pracownika oznaczają mniej pieniędzy na wynagrodzenia w firmie i, co za tym idzie, najpewniej niższe potencjalne pensje pracowników.
Pracodawca i zatrudniony po równo dzielą się składką emerytalną pracownika – płacą po 9,76%. podstawy wymiaru. W przypadku składki rentowej pracodawca płaci 6,5%, a pracownik 1,5% podstawy wymiaru. Pracownik opłaca całą swoją składkę chorobową w wysokości 2,45% podstawy wymiaru. Pracownik finansuje też całą swoją składkę zdrowotną – 9% podstawy wymiaru tej składki (z czego 7,75%. można odpisać od podatku dochodowego). Pracodawca w całości opłaca składkę wypadkową (od 0,67% do 3,33% podstawy wymiaru), jak również składki na Fundusze (FP i FS – 2,45%, FGŚP – 0,1%).
Składki oblicza i wpłaca do ZUS pracodawca. Części składek i te w całości finansowane przez pracownika pracodawca oblicza, pobiera z dochodu (lub z zaliczki na podatek) pracownika i również płaci do ZUS.

Pracownik na urlopie

Jeżeli pracownik jest na urlopie wychowawczym albo pobiera zasiłek macierzyński, to pracodawca nie płaci za niego składek. Są one opłacane przez budżet państwa. Pracodawca jednak nadal musi je naliczać.

Umowa zlecenie i o dzieło

Obowiązkowym ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowemu, ewentualnie wypadkowemu oraz zdrowotnemu podlegają też umowy zlecenia. Pracodawca musi je rozliczać, chyba że wykonujący zlecenie podlega już obowiązkowi składkowemu z innego tytułu (zleceniobiorca może sam wybrać umowę, z której będą potrącane składki, jednak umowa o pracę ma pierwszeństwo). Z tytułu umowy zlecenia można dobrowolnie przystąpić do ubezpieczenia chorobowego, ale tylko pod warunkiem, że jest to jedyna zawarta umowa lub jeśli ze wszystkich umów osiągnęliśmy w danym miesiącu przychód niższy niż minimalne wynagrodzenie za pracę. Dlaczego? Ponieważ jeśli łączna podstawa wymiaru składek będzie równa lub wyższa minimalnej płacy, to – jak na razie – od kolejnej umowy opłacać trzeba tylko składkę zdrowotną. Składkę chorobową można zaś opłacać tylko, jeśli pozostałe składki na ubezpieczenia społeczne są obligatoryjne.

Pracodawca, który podpisze ze swoim pracownikiem dodatkowo umowę o dzieło, również musi odprowadzić od niej składki do ZUS. Uwaga! Od 1 stycznia 2021 roku będzie trzeba poinformować ZUS o zawarciu każdej umowy o dzieło z osobą, z którą nie pozostaje się w stosunku pracy. Zlecający będzie miał na to 7 dni.

Wyłączenia ze składek na FP, FS i FGŚP

Składek na FP, FS i FGŚP nie płacą osoby:
– prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą i zatrudniające osoby wyłącznie na umowę zlecenie.
Pracodawca nie reguluje tych składek:
– za pracownicę, która ukończyła 55 lat,
– pracownika, który ukończył 60 lat,
– za żadnego pracownika zarabiającego mniej niż minimalne wynagrodzenie (w 2020 r. – 2 600 zł, w 2021 – 2 800 zł)
Jeśli pracownik wraca z urlopu macierzyńskiego lub wychowawczego, pracodawca jest zwolniony z opłacania FP, FS i FGŚP przez 36 miesięcy.
Przez rok nie zapłaci ich za pracownika powyżej 50. roku życia wcześniej zarejestrowanego jako bezrobotny (dłużej niż 30 dni) lub jeśli zatrudnia młodych (poniżej 30 roku życia) bezrobotnych skierowanych do pracy z urzędu pracy.

Zapraszamy również do przeczytania tekstu o składkach, jakie przedsiębiorcy płacą za siebie: Składki ZUS dla przedsiębiorcy. Co pracodawca opłaca za pracowników? | BiznesINFO

Następny artykułNie przegap żadnych najciekawszych artykułów! Kliknij obserwuj biznesinfo.pl na:Obserwuj nas na Google News Google News