Uchodził za najbogatszego Polaka w PRL. Jego produkty pokochały miliony, a historia bogactwa może zaskoczyć
Ignacy Zenon Soszyński przez lata uchodził za najbogatszego Polaka w PRL. W realiach Polski Ludowej zbudował prywatne imperium obejmujące kilkanaście zakładów. Jego firmy zatrudniały ponad tysiąc osób i osiągały miliardowe obroty. Karierę przedsiębiorcy przerwało zatrzymanie w 1985 roku.
Droga Soszyńskiego do fortuny rozpoczęła się jeszcze przed II wojną światową. Po wojnie stracił swoje przedsiębiorstwa, a pod koniec lat 50. opuścił Polskę. Kolejne biznesy rozwijał we Francji i Maroku, skąd wrócił do kraju z kapitałem pozwalającym mu ponownie rozpocząć działalność na dużą skalę. W latach 80. stworzone przez niego firmy osiągnęły pozycję wyjątkową jak na prywatny biznes działający w PRL.
Ignacy Soszyński zaczynał przed wojną. Po 1945 roku stracił swoje firmy
Ignacy Zenon Soszyński urodził się 9 listopada 1914 roku w Binkowie pod Poznaniem. Już jako młody człowiek interesował się zapachami oraz produkcją perfum. To właśnie z tą branżą związał znaczną część swojej późniejszej kariery, choć kolejne wydarzenia wielokrotnie zmuszały go do zaczynania od początku.
Pierwszą wytwórnię uruchomił w Poznaniu w 1937 roku. Firma nosiła nazwę Marsylianka. Później wspólnie z bratem Lucjanem podejmował następne próby prowadzenia działalności w Poznaniu, Warszawie i Łodzi. Wojna nie przekreśliła jego planów biznesowych, ale po jej zakończeniu warunki działania prywatnych przedsiębiorców radykalnie się zmieniły.
Firmy należące do Soszyńskiego zostały znacjonalizowane przez komunistyczne władze. Mimo utraty wcześniejszego biznesu przedsiębiorca nie zrezygnował z prób prowadzenia własnej działalności. W 1952 roku uruchomił w Warszawie Zakłady Przemysłu Chemicznego "Ochota".
Sama nazwa przedsiębiorstwa przypominała nazewnictwo stosowane w przypadku państwowych zakładów. Soszyński oficjalnie występował natomiast jako dyrektor techniczny. Takie rozwiązanie nie pozwoliło mu jednak na długotrwałe prowadzenie firmy. Już w 1955 roku stracił kolejne przedsiębiorstwo.
Trzy lata później zdecydował się wyjechać z Polski. Był to początek zagranicznego etapu jego kariery i zarazem kolejnej próby odbudowania biznesu po wcześniejszych stratach.
Po opuszczeniu kraju Soszyński trafił do Francji. Pracował w Grasse, mieście związanym z przemysłem perfumeryjnym, i zdobywał kolejne doświadczenia dotyczące produkcji zapachów. Podjął tam również próbę rozwijania własnego przedsiębiorstwa. Część wytwarzanych przez niego perfum trafiała w eksporcie do Polski.
Z czasem dalszy pobyt we Francji stał się dla Soszyńskiego problemem. Przedsiębiorca ponownie musiał więc szukać miejsca, w którym mógłby kontynuować działalność. W 1962 roku przeniósł się do Maroka i rozpoczął kolejny etap budowania majątku.
Fortuna w Maroku pozwoliła Soszyńskiemu wrócić do Polski
Po przyjeździe do Maroka Soszyński nie od razu rozpoczął własny biznes. Początkowo zatrudnił się w przedsiębiorstwie produkującym soki oraz przetwory z cytrusów. Jednocześnie odkładał pieniądze potrzebne do ponownego uruchomienia własnej działalności.
W 1965 roku założył firmę Somapar. W kolejnych latach rozszerzał swoje interesy i inwestował między innymi w nieruchomości w Casablance. To właśnie okres spędzony w Maroku pozwolił mu zgromadzić kapitał, który po powrocie do Polski stał się podstawą budowy znacznie większego przedsięwzięcia.
W połowie lat 70. zmieniła się sytuacja zagranicznych przedsiębiorców działających w Maroku. Soszyński zdecydował się wtedy spieniężyć część swojego majątku i wrócić do ojczyzny.
Według wyliczeń przytaczanych później przez polskie media przedsiębiorca miał wówczas dysponować czterema kilogramami 18-karatowego złota. Do tego dochodziło 3450 dolarów amerykańskich oraz 145 tysięcy dirhamów marokańskich. W realiach ówczesnej Polski był to kapitał dający znaczne możliwości rozpoczęcia działalności.
Po powrocie Soszyński skorzystał z możliwości tworzenia firm polonijnych. 1 stycznia 1980 roku w Poznaniu rozpoczęła działalność firma Inter Fragrances Reunis. Przedsiębiorca ponownie skoncentrował się więc na branży, z którą był związany jeszcze przed wojną.
Firma produkowała między innymi perfumy, aromaty i kosmetyki. Z czasem zakres działalności znacznie się jednak rozszerzył. Przedsiębiorstwa związane z Soszyńskim oferowały także inne towary, których brakowało wówczas na polskim rynku.
Z jego biznesowym imperium związane były między innymi Frutaroma w Krakowie, Oceanic w Gdańsku oraz Herbarom w Orzeszu. Skala działalności szybko rosła. W szczytowym okresie pod kontrolą przedsiębiorcy miało znajdować się 12 zakładów zatrudniających łącznie ponad tysiąc osób.
Równie szybko rosły wyniki finansowe. Według danych przytaczanych w publikacjach prasowych w ciągu pięciu lat obroty przedsiębiorstw Soszyńskiego zwiększyły się ze 122 milionów do około 6,5 miliarda ówczesnych złotych. Przychody zagraniczne miały natomiast dochodzić do pięciu milionów dolarów.
Tak duża skala prywatnego biznesu sprawiła, że Soszyński zaczął być przedstawiany przez media jako najbogatszy Polak w PRL. Za granicą pojawiało się wobec niego również określenie "czerwony miliarder". Nie istnieją jednak pełne dane pozwalające dokładnie zestawić jego majątek z fortunami wszystkich innych zamożnych Polaków tamtego okresu. Z tego powodu określenie "najbogatszy Polak w PRL" należy traktować jako funkcjonujące wówczas miano, a nie wynik pełnego zestawienia majątków.
Ignacy Soszyński zatrzymany w 1985 roku. Po areszcie wyjechał z Polski
W połowie lat 80. działalnością Soszyńskiego zaczęły interesować się organy państwa. Jedna ze spraw dotyczyła jego współpracy z krakowską Polleną Miraculum. Państwowy zakład produkował na jego zlecenie kosmetyki, które przedsiębiorca następnie sprzedawał z zyskiem.
W 1985 roku Ignacy Soszyński został zatrzymany w Poznaniu. Pojawiły się wobec niego zarzuty dotyczące spekulacji. Miał wówczas 70 lat.
Przedsiębiorca spędził w areszcie 48 godzin. Postępowanie nie zakończyło się jego skazaniem, jednak samo zatrzymanie stało się przełomowym wydarzeniem w ostatnim okresie jego życia.
Po opuszczeniu aresztu Soszyński na krótko trafił do szpitala. Następnie przekazał prowadzenie działalności swojej rodzinie. Wkrótce zdecydował się również ponownie opuścić Polskę.
Tym razem wyjechał do Niemiec. Zamieszkał w Hanowerze, gdzie zmarł 26 września 1987 roku. Jego biznesowa droga zakończyła się więc poza krajem, choć największą rozpoznawalność przyniosły mu przedsiębiorstwa rozwijane właśnie w realiach Polski Ludowej.
Obserwuj w Google News
