Nawet 1000 zł kary dziennie za dekoracje przed własnym domem. Posypią się mandaty, wystarczy jedno zgłoszenie
Teren położony bezpośrednio za granicą naszej działki bywa traktowany jako idealne miejsce na estetyczną aranżację. Donice, ozdobne kamienie czy pachołki wydają się niegroźną dekoracją, jednak w rzeczywistości mogą wywołać poważny spór z urzędnikami i doprowadzić do dotkliwych strat finansowych.
Wielu właścicieli domów jednorodzinnych wychodzi z założenia, że pas ziemi rozciągający się między ogrodzeniem a krawędzią jezdni jest naturalnym przedłużeniem ich posesji. To podejście niezwykle powszechne, ale z prawnego punktu widzenia całkowicie błędne.
Gdzie naprawdę kończy się prywatna własność?
Wspomniany pas ziemi biegnący między ogrodzeniem a krawędzią jezdni, obejmujący pobocza, chodniki czy przydrożne pasy zieleni, niemal w każdym przypadku stanowi integralną część struktury określanej jako pas drogowy.
Mowa o wydzielonym obszarze gruntowym, na którym mieści się sama droga oraz cała infrastruktura techniczna niezbędna do zarządzania ruchem i zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim jego uczestnikom.
Granica tego terenu nie jest ustalana wybiórczo - przepisy precyzyjnie wyznaczają, że musi ona sięgać co najmniej 0,75 metra od zewnętrznej krawędzi wykopu, rowu, nasypu lub innych urządzeń drogowych.
W przypadku tras szybkiego ruchu oraz autostrad minimalny odstęp rośnie aż do 2 metrów. Czy to oznacza, że na tym fragmencie ziemi nie wolno nam zrobić absolutnie niczego bez urzędniczego stempla?
Kiedy trzeba uzyskać zezwolenie na dekoracje przed domem?
Ustawodawca bardzo rygorystycznie podchodzi do jakiejkolwiek ingerencji w przestrzeń przydrożną. Zasady panujące na tym obszarze definiuje Ustawa z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych.
Zgodnie z jej zapisami na terenie pasa drogowego kategorycznie zabrania się podejmowania jakichkolwiek działań, które mogłyby prowadzić do uszkodzenia infrastruktury, zmniejszenia jej trwałości lub stworzenia zagrożenia dla kierowców i pieszych.
Jeśli planujemy postawienie tam obiektów, zamontowanie urządzeń czy przeprowadzenie prac, konieczne jest uprzednie uzyskanie formalnego zezwolenia. W zależności od kategorii drogi organem wydającym decyzję może być wójt, burmistrz, zarząd powiatu, zarząd województwa lub Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.
Legalne korzystanie z tej przestrzeni wiąże się ze wniesieniem stosownej opłaty, zależnej od powierzchni oraz czasu użytkowania. Najważniejsza zasada brzmi jednak: zgoda nigdy nie jest wydawana z datą wsteczną.
1000 złotych kary za każdy dzień zwłoki
Stawianie w pasie drogowym masywnych głazów, ozdobnych donic, pachołków, bannerów reklamowych czy wykonywanie samowolnych nasadzeń roślinnych tworzy przeszkody architektoniczne.
Gdy kierowca w sytuacji awaryjnej zmuszony jest do nagłego zjechania na pobocze, takie elementy mogą doprowadzić do poważnego uszkodzenia pojazdu lub stworzyć śmiertelne niebezpieczeństwo dla pieszych.
Nic więc dziwnego, że reakcja służb i zarządców dróg bywa bezwzględna. Za samowolne zajęcie pasa drogowego art. 40 ustawy o drogach publicznych przewiduje karę pieniężną w wysokości dziesięciokrotności standardowej opłaty za każdy dzień nielegalnego użytkowania. Często wystarczy jedynie zgłoszenie od sąsiada, by ruszyła procedura kontrolna.
Stawki mogą sięgać nawet 1000 złotych za każdy dzień. Do tego dochodzi natychmiastowy nakaz usunięcia obiektów oraz pełna odpowiedzialność cywilna za ewentualne szkody i wypadki. Warto zatem dokładnie przestudiować mapy geodezyjne przed posadzeniem choćby jednego ozdobnego krzewu.
