Płacą 14 tys. zł miesięcznie, a wymagania są minimalne. Polacy i tak kręcą nosem na tę pracę

Ten sektor zmaga się z trudnościami

Rynek pracy w Polsce przeszedł w minionej dekadzie potężną transformację, co dziś bezpośrednio i niezwykle boleśnie uderza w krajowy sektor rolniczy. Znalezienie chętnych do wymagającej fizycznie pracy na plantacjach staje się z roku na rok coraz bardziej karkołomnym zadaniem dla rodzimych przedsiębiorców. Stopa bezrobocia w naszym kraju utrzymuje się na stosunkowo niskim poziomie, wynosząc 6,0 proc. według danych GUS ze stycznia 2026 roku.

To sprawia, że potencjalni kandydaci mogą swobodnie przebierać w ofertach zatrudnienia z innych, znacznie lżejszych branż. Kto dziś z własnej woli wybierze błoto i deszcz, skoro nowoczesne centra logistyczne czy sieci handlowe oferują stabilne zatrudnienie pod dachem i z solidnym pakietem benefitów?

Podaż pracowników fizycznych drastycznie maleje, przez co sektor agrarny musi coraz mocniej bazować na agresywnych bodźcach finansowych. Niemiecka gospodarka rolna, od dekad opierająca się na taniej sile roboczej z Europy Środkowo-Wschodniej, odczuwa ten sam deficyt, lecz w znacznie większej skali. 

Pracownicy sezonowi, którzy niegdyś chętnie zasilali nadreńskie czy bawarskie gospodarstwa, obecnie są niezwykle trudni do pozyskania. Gwałtowne zmiany demograficzne i rosnące wymagania płacowe zmuszają zachodnich plantatorów do sięgania głęboko do kieszeni. Dawny model oparty na taniej pracy z zagranicy ostatecznie się wyczerpał. Na obu rynkach toczy się obecnie zażarta walka o każdego, kto podoła trudom polowego akordu, a wygrywa ten, kto zaoferuje nie tylko wyższą stawkę, ale i lepsze warunki socjalne.

Polacy wciąż chętnie wyjeżdżają za granicę

Jeszcze kilkanaście lat temu emigracja zarobkowa na zachód Europy wydawała się dla dziesiątek tysięcy Polaków najbardziej racjonalnym krokiem w celu szybkiego zreperowania domowych finansów. Zbieranie owoców czy warzyw u naszych sąsiadów w zaledwie kilka tygodni budowało kapitał o ogromnej mocy nabywczej po powrocie nad Wisłę. Za jedno euro płacono w kraju sporo, a koszty życia w Polsce były zaledwie ułamkiem tych niemieckich. Dziś ta historyczna kalkulacja przestała być równie jednoznaczna i kusząca dla przeciętnego obywatela. 

Różnica w zarobkach nominalnych pomiędzy państwami uległa wyraźnemu spłaszczeniu, natomiast nieuchronne koszty życia poza ojczyzną urosły w sposób skokowy, co dramatycznie rzutuje na ostateczną rentowność wyjazdu.

Perspektywy gospodarcze, w tym przewidywana ścieżka inflacji i wzrostu PKB wynikająca z opublikowanego w marcu 2026 roku raportu o inflacji NBP, skłaniają wielu do ponownych analiz domowego budżetu. To naturalnie sprawia, że mordercza praca za granicą staje się dla wielu osób zwyczajnie nieopłacalna w ogólnym rozrachunku. 

Tradycyjni pracownicy sezonowi skrupulatnie zestawiają ze sobą potencjalne przychody i ukryte obciążenia. Kiedy z atrakcyjnej na pierwszy rzut oka niemieckiej wypłaty odliczy się kilkaset euro za obligatoryjne i często niskiej jakości zakwaterowanie, a następnie doliczy rosnące rachunki za podstawową żywność w tamtejszych dyskontach, ostateczny zysk rzadko zachwyca. Coraz częściej dawni bywalcy zachodnich upraw pozostają w kraju, ceniąc sobie niższe koszty utrzymania, bliskość rodziny i wyższy komfort psychiczny.

Zobacz też: Przez to zachowanie w pracy zrażasz do siebie ludzi. Niszczy zaufanie i podkopuje szacunek

Tyle płacą za tę pracę za granicą

Zarobki oferowane aktualnie przy zbiorach szparagów są doskonałym papierem lakmusowym dla kondycji całej branży i idealnie odzwierciedlają determinację rolników. Zachodni plantatorzy, świadomi luki kadrowej, w rynkowej desperacji kuszą niespotykanymi dotąd stawkami. Jak wynika z informacji przekazanych przez WP Finanse, przy pracy za Odrą można obecnie liczyć na zarobki rzędu od 16 do 22 euro netto za godzinę intensywnej pracy akordowe.

W bezpośrednim przeliczeniu daje to sumę na poziomie od 68 do nawet 94 złotych na rękę. Niemiecka ustawa gwarantuje wynagrodzenie minimalne na poziomie 12,82 euro brutto, co stanowi bazę finansową. Wprawieni zbieracze potrafią jednak podwoić ten fundament premiami za wydajność i przekraczanie norm. Zarobki miesięczne mogą sięgać nawet 14 tys. złotych.

Polscy producenci nie zamierzają wywieszać białej flagi, chociaż ich pozycja negocjacyjna bywa trudniejsza z uwagi na mniejsze marże. Krajowi rolnicy, doświadczeni ubiegłorocznym odpływem rąk do pracy, od kilku miesięcy modyfikują swoje siatki płacowe. 

Według doniesień Faktu, na plantacjach w Wielkopolsce praca w systemie akordowym pozwala wygenerować od 5 do niemal 7 tysięcy złotych brutto miesięcznie. Najbardziej wprawni zbieracze w Polsce potrafią zainkasować do 250 złotych podczas jednego dnia. Oznacza to, że finansowy dystans między Polską a rynkami zagranicznymi topnieje, choć wciąż jest spory. Presja płacowa w rolnictwie jest procesem nieuniknionym, gdyż dłoni człowieka nie zastąpią w tej dekadzie jeszcze żadne maszyny. Szparagi same się nie zbiorą, a rynkowa licytacja o pracownika dopiero nabiera tempa.