Keir Starmer zrezygnuje ze stanowiska premiera. Kurs funta gwałtownie zmienił kierunek

Polityczny pat w Londynie - niespodziewany powrót wewnętrznej opozycji

Szef brytyjskiego rządu, Keir Starmer, sprawował swoją funkcję od lipca 2024 roku. Choć od pewnego czasu w kuluarach Westminsteru szeptano o jego słabnącej pozycji, ostateczna decyzja i tak wywołała spore zaskoczenie. Oficjalny komunikat o rezygnacji premier przekazał osobiście podczas wystąpienia przed słynną siedzibą szefa rządu przy Downing Street 10 w Londynie.

Bezpośrednim impulsem do kapitulacji okazał się spektakularny sukces, jaki Andy Burnham odniósł w wyborach uzupełniających do Izby Gmin w okręgu Makerfield - zdobył tam około 55 procent głosów, co z miejsca uczyniło go głównym pretendentem do przejęcia sterów w Partii Pracy. Czy to oznacza całkowity zwrot w brytyjskiej polityce?

Co ciekawe, los brytyjskiego premiera komentowano na arenie międzynarodowej jeszcze przed jego oficjalnym wystąpieniem. W niedzielny wieczór na platformie Truth Social amerykański prezydent Donald Trump otwarcie stwierdził, że Starmer zrezygnuje, ponieważ poniósł porażkę w kluczowych obszarach, takich jak imigracja i polityka energetyczna.

Keir Starmer zrezygnuje ze stanowiska premiera Wielkiej Brytanii. Poniósł porażkę w dwóch bardzo ważnych kwestiach - imigracji i energetyce (otwórzcie złoża ropy na Morzu Północnym!)" - napisał Trump, dodając, że życzy Starmerowi "wszystkiego najlepszego".

Doniesienia te potwierdził brytyjski tygodnik "The Observer", powołując się na anonimowe źródła w Partii Pracy, które wprost przyznały, że Starmer zrezygnuje ze stanowiska, gdyż boleśnie zderzył się z brakiem poparcia. Obecnie premier przygotowuje już harmonogram uporządkowanego oddania władzy osobie, która zostanie nowym liderem.

Błyskawiczna przecena brytyjskiej waluty na rynkach światowych

Na efekty politycznego tąpnięcia nie trzeba było długo czekać, a rynki walutowe zareagowały w sposób bezwzględny. W poniedziałek rano, funt brytyjski odnotował głęboką stratę wobec dolara amerykańskiego. Wskaźniki pokazały spadek o blisko 0,4 proc., co zepchnęło kurs szterlinga do poziomu 1,3181. Dla brytyjskiej waluty oznaczało to otarcie się o tegoroczne minima z marca, kiedy płacono za nią 1,3159. 

Przypomnijmy, że stabilność walutowa jest kluczowa dla przewidywalności handlu zagranicznego. Gwałtowne wahania kursów potrafią w kilka godzin zniweczyć marże importerów i skomplikować planowanie finansowe korporacji. Czy obecne odbicie ma zatem charakter trwały, czy to jedynie cisza przed kolejną burzą? Gdyby trend spadkowy utrzymał się dłużej, funt przetestowałby minima niewidziane od listopada 2025 roku. 

Handlujący zdołali jednak opanować pierwsze emocje i w okolicach godziny 12:40 kurs odbił do poziomu 1,3236, notując symboliczny wzrost o 0,03 proc. Warto pamiętać, że waluta Wielkiej Brytanii znajdowała się w defensywie już wcześniej, tracąc około 2,5 proc. od czasu wyborów lokalnych i regionalnych z 7 maja. Jakie czynniki fundamentalne zdecydowały o takim odwrocie kapitału od wyspiarskich aktywów w poniedziałkowy poranek?

Wiele wskazuje na to, że inwestorzy uciekają od niepewności, szukając bezpieczniejszych przystani, takich jak dolar czy frank szwajcarski. Nagły odpływ kapitału krótkoterminowego z londyńskiego City to jasny sygnał ostrzegawczy dla decydentów. Stabilizacja kursu w drugiej części dnia pokazuje jedynie, że rynek przeszedł w tryb wyczekiwania na konkretne deklaracje polityczne. Kolejne dni będą kluczowe dla ukształtowania się trwałego trendu na parach powiązanych ze szterlingiem.

Zobacz też: Nowe ceny paliw na stacjach. Nagle padła informacja o prognozach na wakacje

Ostrożne prognozy analityków po ewentualnym przejęciu funkcji premiera przez Andy'ego Burnhama

Dla globalnych inwestorów kluczowe pytanie brzmi teraz: jaką politykę gospodarczą przyniosą nadchodzące tygodnie? Agencja Bloomberga zwraca uwagę, że ewentualne objęcie teki premiera przez Andy'ego Burnhama rodzi dużą niepewność co do przyszłych planów podatkowych i wydatkowych. 

Największą obawą rynków pozostaje scenariusz, w którym nowy gabinet zwiększyłby emisję obligacji skarbowych w celu sfinansowania obietnic wyborczych. Z perspektywy stabilności makroekonomicznej byłby to bardzo ryzykowny krok, jako że Wielka Brytania i tak zmaga się obecnie z potężnym zadłużeniem publicznym. Podwyższona podaż długu na rynku mogłaby doprowadzić do gwałtownego wzrostu rentowności obligacji, co podniosłoby koszty obsługi zadłużenia dla budżetu państwa.

Analitycy Commonwealth Bank of Australia w notatce do klientów podkreślili, że jakiekolwiek złagodzenie obecnych reguł budżetowych zostanie bardzo negatywnie przyjęte przez rynek długu. To właśnie ta obawa zachwiała kursem waluty. Z drugiej strony Skylar Montgomery Koning, analityczka makroekonomiczna, tonuje nastroje, wskazując, że inwestorzy traktują to raczej jako chwilowy szum polityczny niż realne zagrożenie dla wiarygodności finansowej kraju. Jej zdaniem rynki zdążyły już częściowo wycenić tak zwaną premię za ryzyko polityczne, z którą Londyn boryka się regularnie od czasu pamiętnego kryzysu za krótkich rządów Liz Truss. 

Brytyjska gospodarka wkracza w okres rekonstrukcji rządu, a inwestorzy będą teraz bacznie śledzić każde słowo płynące ze strony pretendentów do fotela premiera, oczekując twardych deklaracji w sprawie dyscypliny budżetowej. Długoterminowa stabilność funta zależy od tego, czy nowy lider zdoła przekonać City do swojego programu finansowego. Bez tego zaufania Wielkiej Brytanii grozi dalsza deprecjacja waluty i utrata pozycji bezpiecznej przystani dla globalnego kapitału.