Skarbówka odmówiła polskiemu emerytowi ulgi na leki. Wszystko przez ten błąd na paragonie

Leki sprowadzał z Niemiec, bo w Polsce miał problem z dostępnością i kosztami

Historia emeryta zaczęła się od leczenia, które wymagało regularnego stosowania leków nabywanych za granicą. Senior kupował je w Niemczech, argumentując, że tam były dostępne, a często również korzystniejsze cenowo niż w Polsce. Nie były to jednorazowe zakupy, ale element stałej terapii, co później stało się podstawą jego starań o ulgę podatkową.

Jak opisywał, nie działał poza systemem ani nie kupował środków przypadkowo. Gromadził dokumentację dotyczącą wydatków i uważał, że skoro leki były stosowane z powodów zdrowotnych, wydatki powinny zostać uwzględnione w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Problem polegał jednak na tym, że zakupy realizowane były poza Polską, co od początku komplikowało ocenę dokumentacji przez fiskusa.

Podatnik przedstawiał dowody potwierdzające wydatki, a sam uważał, że spełnia warunki do odliczenia. Kluczowe było jednak to, że sprawa od początku obracała się wokół formalnego sposobu udokumentowania kosztów. To właśnie ten element, a nie sam fakt leczenia, stał się osią późniejszego sporu. 

Rozpoczął walkę z fiskusem i przekonywał, że przedstawił wszystkie dowody

Gdy skarbówka zakwestionowała ulgę, emeryt nie odpuścił. Rozpoczął walkę z fiskusem, przekonując, że przedstawił wszystko, czego urząd wymagał. Podnosił, że wykazał rzeczywiste wydatki, przedłożył dokumenty i nie ukrywał, że leki pochodziły z niemieckich aptek. W jego ocenie fiskus pomijał sens ulgi, skupiając się wyłącznie na formalizmach.

Spór nie dotyczył tego, czy senior kupował leki, ale czy dokumenty i sposób rozliczenia dawały podstawę do odliczenia. Emeryt próbował dowodzić, że rzeczywiste poniesienie kosztów powinno mieć kluczowe znaczenie. Fiskus patrzył inaczej – badał, czy spełnione zostały wszystkie warunki ustawowe, a nie tylko sam fakt leczenia i wydatków.

Istotne było też, że senior uważał, iż urząd zbyt rygorystycznie interpretuje przepisy. Podatnik konsekwentnie bronił stanowiska, że dostarczył komplet materiału dowodowego. To jednak nie przekonało organów skarbowych, które pozostały przy własnej interpretacji przepisów.

Fiskus odmówił ulgi. Jeden brak formalny przesądził o wszystkim

Ostatecznie skarbówka odmówiła emerytowi prawa do ulgi. Nie dlatego, że podważyła sam fakt leczenia czy zakupu leków, ale dlatego, że – według organu – zabrakło spełnienia jednego formalnego warunku. To właśnie ten brak przesądził o całej sprawie.

Jeśli będzie Pan w posiadaniu dokumentu zawierającego dane identyfikujące Pana jako kupującego (…) przy zachowaniu pozostałych warunków, ulga będzie Panu przysługiwała. - przekazano, zaznaczając, że były kupowane przez żonę emeryta.

Argumentacja fiskusa opierała się na literalnym stosowaniu przepisów. Organ uznał, że samo ponoszenie wydatków, nawet rzeczywistych i udokumentowanych, nie daje automatycznie prawa do odliczenia. Liczy się także forma dokumentacji i spełnienie wszystkich przesłanek przewidzianych ustawą. W praktyce to właśnie formalizm okazał się silniejszy niż argumenty emeryta.

W sprawie szczególnie istotny był wymóg właściwego udokumentowania wydatków. Jak przypominają zasady ulgi, „Paragon z apteki nie stanowi dowodu poniesienia wydatku”, a podstawą jest odpowiedni dokument oraz spełnienie wymogów ustawowych. Fiskus uznał, że tych warunków zabrakło, dlatego odmówił ulgi. Dla emeryta oznaczało to przegraną mimo długiej walki.