Tego nie wolno już w Sejmie. Czarzasty ogłosił decyzję ws. alkoholu

Szymon Hołownia stracił pozycję Marszałka Sejmu

Szymon Hołownia zrezygnował z funkcji Marszałka Sejmu, a zgodnie z koalicyjnymi ustaleniami stanowisko obejmie Włodzimierz Czarzasty z Lewicy.

Hołownia pożegnał się z posłami, dziękując za dwa lata wspólnej pracy, zarówno w momentach porozumienia, jak i napięć. Podkreślił, że w roli marszałka starał się zapewnić stabilność państwa, a nie jedynie realizować partyjne interesy.

Zgodnie z planem koalicyjnym, od 18 listopada na jego miejsce wszedł Włodzimierz Czarzasty. Tymczasem Hołownia obejmie nowe stanowisko wicemarszałka Sejmu, pozostając w kierownictwie izby, ale już w innej roli.

Dla Hołowni ten krok był przewidziany w ramach koalicyjnej umowy, jednak niektórzy komentatorzy postrzegają jego odejście jako symboliczny koniec jednej politycznej przygody. Funkcja marszałka, która miała być trampoliną do większych ambicji, okazała się jednocześnie sporym wyzwaniem i politycznym obciążeniem.

Decyzja pokazuje również dynamikę i kompromisy w polskiej polityce koalicyjnej — Hołownia zachowuje wpływ w Sejmie, ale musi ustąpić miejsca innemu przedstawicielowi koalicji, co jest naturalnym efektem negocjacji i równoważenia sił w parlamencie.

Kim jest Włodzimierz Czarzasty?

Włodzimierz Czarzasty to jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej lewicy, polityk i działacz, który od lat kształtuje oblicze SLD i Lewicy w Polsce. Urodził się w 1960 roku w Warszawie. Ukończył studia prawnicze, a następnie zaangażował się w działalność polityczną, najpierw w strukturach Unii Demokratycznej, a później w Sojuszu Lewicy Demokratycznej.

Czarzasty zyskał reputację pragmatycznego i doświadczonego polityka, który potrafi negocjować zarówno wewnątrz partii, jak i w szerszym kontekście koalicyjnym. W 2016 roku został wybrany na przewodniczącego SLD, a jego działalność obejmuje nie tylko zarządzanie partią, ale również reprezentowanie jej w kontaktach z innymi ugrupowaniami politycznymi. Pod jego kierownictwem Lewica w Polsce zyskała nową strukturę organizacyjną i wyraźniejszy głos w debacie publicznej, a także lepsze wyniki wyborcze w wyborach parlamentarnych i samorządowych.

Czarzasty był również posłem na Sejm, gdzie pełnił funkcję wiceprzewodniczącego klubu parlamentarnego Lewicy, a jego aktywność obejmuje zarówno politykę krajową, jak i inicjatywy ustawodawcze, związane z prawami pracowniczymi, ochroną socjalną czy polityką równych szans.

Znany jest z bezpośredniego stylu komunikacji i umiejętności utrzymywania równowagi pomiędzy interesami różnych frakcji w ramach Lewicy, co wielokrotnie pozwalało uniknąć wewnętrznych kryzysów. Jego pozycja w partii i w szerszym politycznym układzie sił sprawia, że jest jednym z kluczowych graczy przy negocjacjach koalicyjnych oraz przy ustalaniu kierunku polityki lewicowej w kraju.

Wygląda na to, że rolę Marszałka zamierza traktować śmiertelnie poważnie, bo właśnie ogłosił swoją pierwszą decyzję. Nie będzie popularna

Czarzasty zabrania alkoholu w Sejmie

Czarzasty zaskoczył wszystkich, wprowadzając zakaz sprzedaży alkoholu na terenie budynków Sejmu. 

Od 24 listopada 2025 roku napoje alkoholowe nie będą dostępne w sklepikach ani restauracjach zarządzanych przez Kancelarię Sejmu.

To część szerszych zmian zapowiedzianych przez Czarzastego: równocześnie ogłosił nowy skład Kancelarii Sejmu, na czele której stanie Marek Siwiec, a wiceszefową zostanie Dariusz Salomończyk.

Zakaz alkoholu ma być sygnałem poważnego podejścia do kultury parlamentarnej i wizerunku Sejmu. Krytycy jednak nie kryją sceptycyzmu: część posłów uważa, że zakaz może okazać się mało skuteczny, ponieważ alkohol można będzie w prosty sposób przynieść na teren Sejmu spoza budynku.

Decyzja Czarzastego wpisuje się również w jego dotychczasową walkę z alkoholem — wcześniej proponował m.in. ogólnokrajowy zakaz nocnej sprzedaży trunków oraz zakaz sprzedaży alkoholu na stacjach benzynowych.

To posunięcie ma mocny wymiar symboliczny: pokazuje, że nowy marszałek Sejmu nie boi się stawiać kwestii moralnych i kulturowych w centrum debaty publicznej. Jednocześnie jest to test jego zdolności do wdrażania reform, które zmieniają codzienną rzeczywistość polityczną – nie tylko na papierze, ale również w zakamarkach najbardziej eksponowanej instytucji władzy.