215 zł zasiłku bez względu na dochód. Wystarczy złożyć wniosek i spełnić warunki

Zasiłek dla przewlekle chorych - również na nadciśnienie tętnicze

Polski system zabezpieczenia społecznego oferuje szereg instrumentów mających na celu odciążenie osób, których stan zdrowia wymaga stałej opieki lub generuje nadmiarowe koszty. W przypadku schorzeń układu krążenia, takich jak nadciśnienie tętnicze, kluczowe staje się rozróżnienie dwóch często mylonych pojęć: dodatku pielęgnacyjnego oraz zasiłku pielęgnacyjnego.Choć brzmią podobnie, ich natura i grupa docelowa są odmienne. 

Dodatek pielęgnacyjny to świadczenie wypłacane przez ZUS wraz z emeryturą lub rentą osobom, które ukończyły 75. rok życia lub są całkowicie niezdolne do pracy oraz samodzielnej egzystencji. Po tegorocznej waloryzacji kwota ta wynosi 330,07 zł (wartość ta ulega corocznej zmianie w marcu). Z kolei zasiłek pielęgnacyjny to świadczenie z systemu pomocy społecznej, wypłacane przez gminy, które ma na celu częściowe pokrycie wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

Warto podkreślić, że zasiłek pielęgnacyjny jest przyznawany niezależnie od dochodu rodziny, co czyni go dostępnym dla szerokiego grona potrzebujących, o ile spełnią oni rygorystyczne kryteria zdrowotne. Dla osób zmagających się z ciężkimi powikłaniami nadciśnienia, dodatkowe 215,84 zł miesięcznie może stanowić istotny zastrzyk gotówki, pozwalający na zakup droższych leków czy opłacenie rehabilitacji.

Nadciśnienie tętnicze, jeśli pozostaje nieleczone lub jest oporne na terapię, drastycznie zwiększa ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych, które w świetle prawa mogą być podstawą do ubiegania się o orzeczenie o niepełnosprawności. To właśnie ten dokument jest "przepustką" do otrzymania pieniędzy z gminy.

Jakie trzeba spełnić warunki, aby zyskać nowy dodatek?

Samo posiadanie karty pacjenta z wpisanym nadciśnieniem, nawet jeśli trwa ono od dekad, rzadko jest wystarczającym powodem do przyznania zasiłku. Organ orzeczniczy bierze pod uwagę nie samą jednostkę chorobową, ale stopień naruszenia sprawności organizmu. Aby myśleć o sukcesie w urzędzie, pacjent musi legitymować się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała przed ukończeniem 21. roku życia.

W praktyce oznacza to, że wsparcie trafia do osób z tzw. powikłaniami narządowymi. Do najczęstszych stanów kwalifikujących zalicza się przebyty udar mózgu, który pozostawił trwałe deficyty neurologiczne, ciężką niewydolność serca ograniczającą mobilność, czy zaawansowaną przewlekłą chorobę nerek w stadium 4 lub 5.

Kluczowym ogniwem w całym procesie jest Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. To tam lekarze orzecznicy analizują dokumentację medyczną: historię choroby, wyniki badań obrazowych, wypisy ze szpitali oraz zaświadczenia od specjalistów (kardiologów, neurologów czy nefrologów).

Dokument ten musi jednoznacznie potwierdzać potrzebę stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Warto pamiętać, że zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego – nie można zatem pobierać obu tych świadczeń jednocześnie. Jeśli senior kończy 75 lat i ZUS z urzędu przyznaje mu dodatek, ma on obowiązek niezwłocznie poinformować o tym gminę, aby zaprzestać pobierania zasiłku i uniknąć konieczności zwrotu nienależnie pobranych środków.

Zobacz też: Mocna decyzja rządu, podwyżki w ochronie zdrowia przesądzone. Skutki odczujemy wszyscy

Procedura składania wniosku i techniczne aspekty wypłat

Gdy pacjent posiada już prawomocne orzeczenie o niepełnosprawności, proces ubiegania się o wypłatę 215,84 zł jest stosunkowo przejrzysty. Wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego składa się w urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na miejsce zamieszkania, a konkretnie w ośrodku pomocy społecznej lub dedykowanym wydziale świadczeń rodzinnych.

Nowoczesna administracja pozwala na załatwienie sprawy bez wychodzenia z domu – dokumenty można przesłać drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP lub portalu Emp@tia, co jest dużym ułatwieniem dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej. Oczywiście wciąż dostępne są tradycyjne metody: wizyta osobista, działanie przez pełnomocnika czy wysyłka pocztą listem poleconym.

Do wniosku należy dołączyć kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (oryginał do wglądu). Urząd ma zazwyczaj miesiąc na rozpatrzenie sprawy, a w przypadkach szczególnie skomplikowanych – dwa miesiące. Świadczenie jest przyznawane na czas nieokreślony, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane na czas określony. Wówczas prawo do zasiłku ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia. Choć kwota zasiłku pielęgnacyjnego nie jest waloryzowana tak często jak emerytury, stanowi ona stały i pewny element wsparcia socjalnego.