Tyle trzeba mieć "na rękę", by godnie żyć na emeryturze. Seniorzy mówią wprost, ta kwota to nie żart

Świadczenia dla seniorów kroplą w morzu potrzeb

System emerytalny w Polsce od lat mierzy się z wyzwaniem zapewnienia godnego życia osobom, które zakończyły aktywność zawodową. Choć minimalna emerytura sukcesywnie rośnie, dla wielu osób pozostaje ona jedynie kwotą pozwalającą na przetrwanie, a nie na życie w komforcie.

Seniorzy coraz częściej stają przed dylematami, które w dojrzałym społeczeństwie nie powinny mieć miejsca. Wybór między wykupieniem pełnej recepty a opłaceniem rosnących czynszów czy rachunków za energię staje się codziennością w wielu polskich domach. Stałe opłaty nie wykazują tendencji spadkowej, a inflacja, choć okresowo hamuje, zdążyła już trwale podnieść bazowy poziom cen produktów pierwszej potrzeby.

Sytuacji nie poprawiają dodatkowe świadczenia, takie jak trzynasta emerytura (dodatkowe roczne świadczenie pieniężne wypłacane wszystkim emerytom i rencistom), która trafia na konta w kwietniu. Choć jest to wyczekiwany zastrzyk gotówki, w skali całego roku stanowi on jedynie niewielki „plaster” na głębokie ubytki w budżecie.

Koszty życia często nie pozwalają na przyjemności i rozrywkę

Gospodarstwa domowe prowadzone przez seniorów wykazują się niezwykłą dyscypliną finansową, jednak nawet najlepsze planowanie ma swoje granice. Dominującym trendem staje się rezygnacja z potrzeb wyższego rzędu na rzecz zabezpieczenia absolutnego minimum. Kultura oszczędzania, głęboko zakorzeniona w starszym pokoleniu, jest teraz wystawiana na najcięższą próbę.

Warto zauważyć, że wydatki na leki i ochronę zdrowia stanowią u osób powyżej 65. roku życia znacznie większy odsetek budżetu niż u osób aktywnych zawodowo. Gdy dodamy do tego koszty eksploatacji mieszkań, okazuje się, że na tak zwaną konsumpcję dobrowolną zostają kwoty symboliczne.

Poczucie finansowego spokoju jest bezpośrednio skorelowane z przewidywalnością wydatków. Niestety, dynamiczne zmiany w cennikach usług komunalnych oraz niepewność co do przyszłych cen energii sprawiają, że seniorzy żyją w stanie permanentnego napięcia. Nawet jeśli na dany moment budżet się dopina, każda niespodziewana awaria sprzętu domowego czy konieczność prywatnej wizyty u lekarza specjalisty potrafi zrujnować wielomiesięczne oszczędności.

To właśnie ta niepewność jutra, a nie tylko niska kwota bieżącego świadczenia, jest wskazywana jako główny czynnik obniżający jakość życia na emeryturze. Seniorzy nie oczekują luksusów, lecz stabilności, która pozwoliłaby im planować wydatki z wyprzedzeniem większym niż jeden miesiąc.

Zobacz też: Państwo dopłaca do kredytu nawet 3 tys. zł co miesiąc. Mało kto o tym wie, decyduje jedna rzecz

Ile trzeba mieć „na rękę”, aby przeżyć na emeryturze?

Ile zatem realnie potrzeba, aby jesień życia nie była walką o przetrwanie? Odpowiedź na to pytanie przynosi najnowszy raport "Senior 2025", opracowany przez redakcję "Faktu" we współpracy z instytutem ARC Rynek i Opinia. Wyniki badania są jednoznaczne i rzucają nowe światło na dystans dzielący oczekiwania od rzeczywistości.

Aż 46 proc. ankietowanych emerytów wskazało, że kwotą pozwalającą na życie bez stresu jest co najmniej 4000 zł netto (na rękę) miesięcznie. Jest to suma znacząca, biorąc pod uwagę, że przeciętna emerytura w Polsce oscyluje wokół 4236 zł, ale w ujęciu brutto (przed opodatkowaniem i składkami).

Analizując szczegółowe dane z raportu, widać wyraźne rozwarstwienie potrzeb. Co czwarty badany uznał, że finansowy balans zapewniłoby mu świadczenie w przedziale od 3201 do 4000 zł netto. Zaledwie 12 proc. respondentów stwierdziło, że wystarczyłaby im kwota nieco przekraczająca 2800 zł "na rękę". Te liczby pokazują, że dla przeważającej większości seniorów obecne minima ustawowe są drastycznie niewystarczające.