NFZ zapłaci za 21 dni w uzdrowisku. Wielu Polaków nie wie, że ma do tego prawo

Bezpłatne leczenie uzdrowiskowe – kto może liczyć na wsparcie NFZ?

Wielu pacjentów słysząc o darmowym leczeniu uzdrowiskowym, automatycznie myśli o klasycznym wyjeździe do sanatorium. Tymczasem system finansowania świadczeń przez Narodowy Fundusz Zdrowia jest znacznie bardziej złożony. Nie każdy wyjazd do uzdrowiska oznacza pełne pokrycie kosztów, a różnice między formami leczenia są istotne zarówno dla portfela, jak i dla stanu zdrowia pacjenta.

NFZ umożliwia skorzystanie z leczenia w szpitalu uzdrowiskowym, które w określonych przypadkach może być finansowane w całości. To rozwiązanie skierowane jest przede wszystkim do osób wymagających dalszej terapii po zakończonym leczeniu szpitalnym lub intensywnej rehabilitacji. W praktyce oznacza to, że wyjazd nie ma charakteru wypoczynkowego, lecz terapeutyczny i odbywa się według ściśle ustalonego programu medycznego.

Kluczowe jest jednak to, że decyzja o przyjęciu nie zapada automatycznie. O skierowaniu decyduje NFZ na podstawie dokumentacji medycznej, przebiegu dotychczasowego leczenia oraz aktualnego stanu zdrowia. To właśnie od tych czynników zależy, czy pacjent otrzyma szansę na pełne finansowanie pobytu. Czy każdy może złożyć wniosek i liczyć na pozytywną decyzję?

Szpital uzdrowiskowy a sanatorium – istotne różnice i ograniczenia

Choć pojęcia leczenie uzdrowiskowe i sanatorium bywają używane zamiennie, w rzeczywistości oznaczają coś innego. Leczenie uzdrowiskowe to forma terapii wykorzystująca naturalne zasoby, takie jak wody mineralne, borowiny czy specyficzne warunki klimatyczne. Z kolei sanatorium to miejsce, w którym takie leczenie jest realizowane.

W przypadku szpitala uzdrowiskowego pacjent objęty jest stałą opieką medyczną, a program terapii ma charakter bardziej intensywny. Tego typu świadczenie kierowane jest przede wszystkim do osób:

• po hospitalizacjach,
• z chorobami przewlekłymi,
• wymagających dalszej rehabilitacji pod nadzorem lekarzy.

Dla osób w stabilnym stanie zdrowia, które nie potrzebują całodobowego nadzoru, odpowiednią formą jest sanatorium uzdrowiskowe<. W tym przypadku NFZ finansuje zabiegi, natomiast koszty zakwaterowania i wyżywienia pokrywa pacjent. To właśnie tu pojawia się zasadnicza różnica finansowa.

Co istotne, pacjent nie wybiera samodzielnie trybu leczenia ani placówki. O wszystkim decyduje NFZ, kierując się względami medycznymi i organizacyjnymi. Darmowe leczenie uzdrowiskowe nie jest więc alternatywą dla każdego wyjazdu do sanatorium, lecz świadczeniem przeznaczonym dla wybranej grupy pacjentów. Kiedy zatem można mówić o pełnym finansowaniu?

21 dni w pełni finansowane przez NFZ. Kto nie zapłaci ani złotówki, a ile kosztuje sanatorium?

Najważniejsza informacja dotyczy szpitala uzdrowiskowego. W tym przypadku NFZ pokrywa w całości koszty zakwaterowania i wyżywienia przez 21 dni. Pacjent nie ponosi żadnych opłat za pobyt ani posiłki, ponieważ świadczenie ma charakter medyczny i jest elementem dalszego leczenia.

Jednak przyjęcie zależy wyłącznie od decyzji Funduszu. Brane są pod uwagę: stan zdrowia, przebieg dotychczasowej terapii oraz potrzeba stałej opieki medycznej. To oznacza, że nie każdy wniosek zakończy się skierowaniem.

W przypadku standardowego sanatorium na NFZ sytuacja wygląda inaczej. Fundusz finansuje zabiegi, ale pacjent dopłaca za pobyt. Stawki różnią się w zależności od sezonu i standardu pokoju.

Przybliżone stawki zimowe (od października do maja):

• pokój jednoosobowy w studiu – 26,10 zł,
• pokój jednoosobowy bez pełnego węzła sanitarnego – 24,90 zł,
• pokój dwuosobowy z pełnym węzłem – 19,50 zł,
• pokój wieloosobowy bez pełnego węzła – 10,60 zł.

Przybliżone stawki letnie (do końca września):

• pokój jednoosobowy w studiu – 37,40 zł,
• pokój jednoosobowy bez pełnego węzła – 33,20 zł,
• pokój dwuosobowy z pełnym węzłem – 27,30 zł,
• pokój wieloosobowy bez pełnego węzła – 11,90 zł.

To oznacza, że w sezonie letnim koszt pobytu może być wyraźnie wyższy niż zimą, mimo że zabiegi pozostają finansowane przez NFZ.

Warto również pamiętać, że niektóre grupy są całkowicie zwolnione z opłat. Dzieci, osoby z niepełnosprawnością oraz inwalidzi wojenni mogą korzystać z sanatoriów bez ponoszenia kosztów pobytu. Dodatkowo ZUS w ramach prewencji rentowej oferuje programy bezpłatnych wyjazdów, obejmujące nawet koszty dojazdu najtańszym środkiem transportu publicznego.

Różnica między pełnym finansowaniem w szpitalu uzdrowiskowym a częściową odpłatnością w sanatorium jest więc zasadnicza. W pierwszym przypadku pacjent nie płaci nic przez 21 dni, w drugim musi liczyć się z dopłatami zależnymi od standardu i sezonu.

Darmowe leczenie uzdrowiskowe przez 21 dni jest możliwe, ale dotyczy wyłącznie pacjentów skierowanych do szpitala uzdrowiskowego i spełniających określone kryteria medyczne. W przypadku sanatorium NFZ finansuje zabiegi, natomiast pobyt pozostaje częściowo odpłatny, z wyjątkiem wybranych grup uprawnionych. Kluczowa jest decyzja Funduszu oraz indywidualna sytuacja zdrowotna pacjenta.