Tyle naprawdę zarabiają Polacy. Są najnowsze dane GUS
Oficjalne statystyki na temat polskich wynagrodzeń od lat budzą ogromne emocje i wywołują u uśrednionego pracownika poczucie głębokiego niedosytu. Główny Urząd Statystyczny zaprezentował właśnie najnowszy odczyt dotyczący portfeli Polaków, uwzględniający pełną strukturę gospodarki narodowej.
Wskazane wskaźniki po raz kolejny pokazują ogromną przepaść między tym, o czym informują nas klasyczne nagłówki medialne, a realiami, z którymi większość z nas zderza się przy miesięcznym rozliczeniu pensji.
Iluzja statystycznego średniego wynagrodzenia w Polsce
Przeciętny zjadacz chleba śledzący komunikaty rynkowe przyzwyczaił się do myśli, że średnie wynagrodzenie w Polsce nieustannie prze do przodu, przekraczając kolejne historyczne bariery.
Problem w tym, że tradycyjna średnia arytmetyczna jest wskaźnikiem wyjątkowo podatnym na zniekształcenia generowane przez skrajnie wysokie zarobki kadry menedżerskiej czy wąskich grup specjalistów.
Gdy spojrzymy na całościowy obraz gospodarki, ujawnia się zupełnie inna dynamika.
Najnowsze sprawozdania pokazują, że choć przeciętna płaca ukształtowała się na poziomie 9651,59 zł brutto, to w ujęciu miesięcznym zaliczyła delikatną korektę w dół o 0,5 proc., zachowując przy tym roczne tempo wzrostu rzędu 5,5 proc.
Rzeczywistość większości pracowników opisuje jednak zupełnie inny parametr - wskaźnik pokazujący dokładny środek stawki, czyli kwotę, od której połowa zatrudnionych zarabia mniej, a druga połowa więcej. Odczyt ten wyniósł w kwietniu dokładnie 7695 zł brutto, co w praktyce oznacza odchylenie od przeciętnej o aż 20,3 proc.
Co ciekawe, w ujęciu rocznym ten środek stawki wzrósł o 6 proc., a w skali miesiąca poszedł w górę o 2,2 proc. Pokazuje to jednoznacznie, że dolna i środkowa część siatki płac goni czołówkę, ale dystans wciąż pozostaje wręcz astronomiczny.
Różnice w zarobkach między kobietami a mężczyznami
Gdzie szukać przyczyn aż tak dużych rozwarstwień na polskim rynku pracy? Odpowiedź kryje się w dwóch kluczowych parametrach: skali podmiotu, w którym jesteśmy zatrudnieni, oraz płci pracownika. Analiza struktury wypłat wyraźnie dowodzi, że im większy pracodawca, tym głębsza kieszeń.
W gigantach rynkowych, dających zatrudnienie dla co najmniej 1000 osób, wskaźnik środka stawki sięgnął 9098,87 zł brutto, co stanowi 118,2 proc. wartości odnotowanej dla całej gospodarki.
Średnia pensja w takich podmiotach wystrzeliła natomiast do poziomu 11 457,32 zł. Na drugim biegunie znajdują się mikrofirmy zatrudniające do 9 pracowników, gdzie środek stawki zatrzymał się na kwocie 4806 zł brutto.
Odpowiada to progowi płacy minimalnej i stanowi zaledwie 62,5 proc. ogólnopolskiej mediany. Druga linia podziału biegnie wzdłuż kryterium płci.
Mężczyźni odnotowali wypłaty na poziomie 7877,52 zł (102,4 proc. wskaźnika ogólnego), podczas gdy kobiety mogły liczyć na 7545,48 zł brutto, co daje 98,1 proc.
Prawdziwa przepaść ujawnia się jednak dopiero wśród najlepiej zarabiającej dziesiątki procent pracowników.
Wymagany próg dla mężczyzn w tej grupie wyniósł co najmniej 15 820 zł, podczas gdy dla kobiet zatrzymał się na poziomie 14 144,02 zł - rozbieżność w tym miejscu sięga astronomicznej kwoty 1675,98 zł na korzyść mężczyzn.
Ciekawym wyjątkiem okazała się jedynie druga grupa decylowa, gdzie to kobiety zarabiały więcej od mężczyzn o 263,71 zł.
W tej branży zarabia się najwięcej
Ostatnim i prawdopodobnie najważniejszym czynnikiem determinującym stan naszego konta bankowego jest wybór odpowiedniej branży. Sektor technologiczny i nowoczesnych usług od lat dystansuje tradycyjne gałęzie przemysłu czy handlu.
Absolutnym liderem pod względem środka siatki płac okazała się sekcja K, obejmująca branżę telekomunikacyjną, programowanie komputerowe, doradztwo oraz szeroko pojęte usługi informacyjne - tam wskaźnik wyniósł potężne 13 007,75 zł brutto.
Jeśli jednak spojrzymy wyłącznie na czystą przeciętną wyliczoną dla całego sektora, palmę pierwszeństwa dzierży rynek finansowy i ubezpieczeniowy. Średnie wynagrodzenie w tej branży wyznaczyło wręcz niewyobrażalny pułap 17 202,48 zł brutto.
Różnice te dobitnie pokazują, że polski rynek pracy rozwija się w dwóch zupełnie odmiennych prędkościach. Z jednej strony mamy dynamiczne, wielkie korporacje, bankowość oraz nowoczesne technologie, które bez problemu dyktują zachodnie stawki i napędzają statystyki.
Z drugiej - liczną rzeszę mikroprzedsiębiorstw i mniejszych podmiotów, w których pensja zatrzymuje się w okolicach ustawowego minimum. Wygląda na to, że w najbliższych kwartałach to właśnie ta strukturalna polaryzacja będzie stanowiła największe wyzwanie dla stabilności polskiej gospodarki.
Obserwuj w Google News
