Przepracował 47 lat w jednym zakładzie. Taką emeryturę wyliczył mu ZUS

Praca w jednym zakładzie przez niemal pięć dekad to fenomen na współczesnym rynku pracy. Bohater tej historii związał całe swoje życie zawodowe z przedsiębiorstwem Lasy Państwowe (państwowa jednostka organizacyjna zarządzająca lasami należącymi do Skarbu Państwa).

Przez całe życie pracował jako leśnik

Leśnik swoją karierę zaczynał w głębokim PRL-u, dokładnie na początku lat 70. W tamtych czasach warunki bytowe pracowników leśnych były wyjątkowo surowe, co wymuszało na nich prowadzenie własnych gospodarstw rolnych, by utrzymać rodziny. Mężczyzna cierpliwie pokonywał kolejne szczeble kariery, awansując od stanowiska podleśniczego aż do eksperckiej roli leśniczego. 

Mężczyzna przetrwał nawet ustrojową transformację lat 90., kiedy to leśnictwo przeszło głęboką reorganizację i z czasem stało się jedną z najbardziej dochodowych gałęzi państwowej gospodarki, odprowadzającą miliony złotych do budżetu.

Taką emeryturę wyliczył mu ZUS po 47 latach pracy

Gdy w 2018 roku leśnik postanowił wreszcie zakończyć aktywność zawodową i zdecydował w tym celu na wizytę w ZUS, wzbudził ogromne zainteresowanie pracowników. Większość przyszłych emerytów przynosi ze sobą opasłe teczki dokumentów, próbując odtworzyć przebieg zatrudnienia u dziesiątek dawnych pracodawców. W tym przypadku wniosek emerytalny zawierał zaledwie jedno świadczenie pracy, co stanowiło absolutny ewenement w historii placówki. 

Zakład Ubezpieczeń Społecznych przystąpił do standardowego przeliczenia zgromadzonych środków. Zsumowany kapitał początkowy oraz systematycznie waloryzowane wpłaty podzielono przez prognozowaną liczbę miesięcy dalszego trwania życia. Wyliczona kwota wyniosła 5834,64 zł brutto, co przełożyło się na 4757,52 zł netto wypłaty na rękę.

47 lat pracy i tylko jedno świadczenie pracy

Otrzymane przez leśnika świadczenie emerytalne okazało się ponad dwukrotnie wyższe od ówczesnej średniej krajowej (według danych GUS średnia emerytura w 2018 roku wynosiła około 2250 zł brutto). Ta historia doskonale ilustruje mechanizm działania zdefiniowanej składki, w którym kluczowym czynnikiem budującym kapitał jest czas i brak jakichkolwiek przerw w zatrudnieniu. 

Współczesny rynek pracy zachęca co prawda do częstej zmiany firm w poszukiwaniu podwyżek, jednak wiąże się to z ryzykiem powstawania luk składkowych i niestabilności. Tradycyjny model zatrudnienia, oparty na trwałej więzi z jednym pracodawcą, zapewnił wysoką stopę zastępowania (procentowy stosunek pierwszej emerytury do ostatniego wynagrodzenia). Wynik ten wyraźnie pokazuje, że długa, nieprzerwana aktywność zawodowa pozostaje najbardziej niezawodną metodą na zabezpieczenie finansowe na starość.