Orlen dokopał się do nowego złoża. Tu odkryto surowiec, już niebawem zacznie płynąć do Polski

Konflikt na Bliskim Wschodzie już ma swoje konsekwencje

Niestabilność geopolityczna ponownie dyktuje twarde warunki w światowej gospodarce, a uwaga inwestorów skupia się na niebezpiecznej eskalacji konfliktu w Iranie. Mechanizm tego kryzysu jest niezwykle złożony i wynika z wieloletnich tarć dyplomatycznych, które obecnie przerodziły się w otwartą konfrontację militarną na Bliskim Wschodzie. 

Konflikt ten, napędzany przez krzyżujące się interesy lokalnych mocarstw, tworzy wybuchową mieszankę paraliżującą międzynarodowe szlaki żeglugowe. Skutki geopolityczne tych wstrząsów mają wymiar globalny, jednak najpoważniejszym zagrożeniem pozostaje nagłe odcięcie kluczowych punktów tranzytowych. Analitycy biją na alarm, wprost wskazując, że zamknięcie cieśniny Ormuz może mieć katastrofalne następstwa dla światowego handlu. Przez ten wyjątkowo wąski przesmyk, łączący Zatokę Perską z wodami oceanicznymi, przepływa codziennie gigantyczna część światowej podaży ropy naftowej, szacowana przez ekspertów na ponad dwadzieścia procent globalnego zużycia. 

Czy zachodnie gospodarki są przygotowane na tak drastyczny scenariusz? Jego fizyczna blokada oznacza radykalne ograniczenie transportu morskiego węglowodorów, co natychmiast przekłada się na panikę na największych giełdach towarowych i lawinowy wzrost cen wszystkich surowców. Baryłka ropy może błyskawicznie osiągnąć historyczne maksima cenowe. Dla państw europejskich, silnie uzależnionych od zewnętrznych dostaw, oznacza to realne ryzyko gwałtownego skoku wskaźników inflacji oraz uderzenia w bazowe koszty krajowej produkcji.

Polska działa na rzecz niezależności

Aby skutecznie amortyzować gwałtowne szoki cenowe na globalnych rynkach, państwa muszą mocniej polegać na ściśle kontrolowanych przez siebie źródłach energii. Podmorskie złoża ropy i gazu, choć z reguły wymagają gigantycznych nakładów inwestycyjnych oraz zaangażowania zaawansowanych technologii inżynieryjnych, stanowią obecnie jeden z fundamentów suwerenności gospodarczej.

Opanowanie wyjątkowo trudnego procesu wydobycia offshorowego, realizowanego na otwartym morzu, z dala od stałego lądu, wiąże się z wysoką kapitałochłonnością, a jego ostateczna opłacalność zależy od wielu rynkowych i geologicznych zmiennych. Skutki posiadania własnych punktów czerpania surowca są wręcz nie do przecenienia, pozwalają bowiem na znaczące ograniczenie zależności od rynkowych pośredników i mocne zabezpieczenie ciągłości dostaw dla rodzimego przemysłu. Jak w tej skomplikowanej układance odnajduje się Polska? Tutaj niezwykle wyraźnie krystalizuje się rola narodowego czempiona. 

Orlen od wielu lat systematycznie rozszerza swoje bazowe kompetencje, konsekwentnie przekształcając się z tradycyjnej rafinerii w potężny i nowoczesny koncern multienergetyczny o zasięgu międzynarodowym. Główne zadania i fundamentalne cele tej potężnej spółki koncentrują się na stałej dywersyfikacji źródeł zaopatrzenia oraz zapewnieniu nieprzerwanych dostaw kluczowych nośników. Wchłonięcie przez Orlen grupy Lotos oraz PGNiG nie było przypadkowym zabiegiem, lecz starannie zaplanowanym ruchem mającym na celu konsolidację kapitału w obliczu globalnych sztormów. 

Kompetencje połączonego giganta pozwalają na znacznie śmielsze operowanie na międzynarodowych wodach i przejmowanie kontroli nad całym łańcuchem dostaw surowców. W tym kontekście odkrycie nowego złoża gazu ziemnego Frida Kahlo na Morzu Północnym przez Orlen stanowi kolejny element wzmacniania bezpieczeństwa energetycznego Polski. 

Zobacz też: Wojna podbija ceny paliw. Polska liczy na zapasy, ale przestrzeń magazynowa się kurczy

Orlen odkrywa karty, jest nowe złoże gazu

Złoże zostało zidentyfikowane przez spółkę Orlen Upstream Norway we współpracy z norweskim koncernem Equinor oraz Vår Energi w rejonie pola wydobywczego Sleipner field. Szacuje się, że jego zasoby wynoszą od około 450 do 810 mln m3 gazu ziemnego, co odpowiada 5,3-9,4 mln baryłek ekwiwalentu ropy naftowej. Eksploatacja ma rozpocząć się w krótkim czasie, ponieważ wykorzystana zostanie istniejąca infrastruktura wydobywcza platformy Sleipner B, co znacząco obniży koszty inwestycji oraz przyspieszy rozpoczęcie produkcji.

Choć odkrycie nie zmieni w sposób zasadniczy bilansu energetycznego kraju, może stanowić istotne uzupełnienie polskiego systemu dostaw surowców. Przy rocznym zużyciu gazu w Polsce wynoszącym około 22,8 mld m3, potencjalne zasoby złoża Frida Kahlo mogą pokryć jedynie około 2-2,5 proc. krajowego zapotrzebowania. Podobnie w przypadku ropy naftowej, szacowane 7,2 mln baryłek odpowiadają zaledwie kilkunastu dniom krajowej konsumpcji. Należy także uwzględnić fakt, że udział Orlenu w koncesji wynosi 24,41 proc., co oznacza, że rzeczywista ilość surowca przypadająca polskiemu koncernowi będzie odpowiednio mniejsza.

Znaczenie odkrycia wynika jednak przede wszystkim z jego kontekstu strategicznego. Gaz z norweskiego szelfu kontynentalnego może być transportowany do Polski za pośrednictwem Baltic Pipe, który łączy złoża Norwegii z duńskim systemem przesyłowym, a następnie z polską siecią gazową. Dostawy z tego kierunku są postrzegane jako stosunkowo stabilne i mniej podatne na napięcia geopolityczne, które wpływają na rynki energetyczne w innych regionach świata. W tym sensie nawet relatywnie niewielkie odkrycia, takie jak Frida Kahlo, zwiększają dywersyfikację źródeł dostaw i wzmacniają bezpieczeństwo energetyczne kraju.

Odkrycie wpisuje się również w długoterminową strategię Orlenu zakładającą zwiększanie własnego wydobycia gazu. Koncern planuje, aby do 2030 roku do Polski trafiało około 12 mld m3 gazu rocznie z jego złóż krajowych i zagranicznych. Nowe pole Frida Kahlo, podobnie jak odkryte wcześniej w tym samym regionie złoże Sissel field, stanowi zatem kolejny krok w kierunku realizacji tej strategii oraz dalszego rozwoju polskiej obecności wydobywczej na Morzu Północnym.