Hołownia w oczach Polaków. Nowy sondaż jak cios prosto w twarz, takich wyników nie było od dawna

Polska 2050 bez szefostwa Szymona Hołowni

Droga Szymona Hołowni na polityczny szczyt była jedną z najbardziej nietypowych w historii III Rzeczypospolitej. Przejście z roli popularnego prezentera telewizyjnego i publicysty do świata twardej polityki wymagało nie tylko ogromnego zaufania społecznego, ale i sprawnego budowania struktur od podstaw. Początkowy entuzjazm, który towarzyszył powstaniu ruchu Polska 2050, opierał się na obietnicy przełamania duopolu największych partii i wprowadzenia do debaty publicznej tematów związanych z ekologią, samorządnością oraz nowoczesnym podejściem do obywatela.

Sukces w wyborach parlamentarnych i objęcie prestiżowej funkcji marszałka Sejmu wydawały się naturalnym zwieńczeniem tej strategii, dając liderowi ogromną ekspozycję medialną i realny wpływ na proces legislacyjny w kraju. Z czasem jednak blask funkcji marszałka zaczął przygasać pod wpływem bieżących sporów politycznych i konieczności podejmowania trudnych, często niepopularnych decyzji. Rola arbitra w parlamencie, choć prestiżowa, naraziła Hołownię na ataki z obu stron politycznej barykady. Krytycy zaczęli wytykać mu nadmierną dbałość o medialny show kosztem merytorycznej pracy nad ustawami, co powoli podkopywało fundamenty jego wizerunku jako polityka „nowej generacji”.

W tym kontekście warto zauważyć, że dynamika poparcia na polskiej scenie politycznej jest niezwykle kapryśna, o czym świadczą historyczne przykłady innych liderów, którzy po błyskawicznym wzlocie równie szybko tracili zaufanie wyborców. Obecne przetasowania wewnątrz formacji, w tym przekazanie sterów Polski 2050 w ręce Katarzyny Pełczyńskiej-Nałęcz, sugerują, że partia szuka nowej tożsamości, próbując odciąć się od narastającego personalnego obciążenia swojego założyciela.

Czytaj więcej: Trzęsienie ziemi w Polsce 2050. Szymon Hołownia przerwał obrady. “Emocjonalny szantaż”

Próba ratowania poparcia dla całego ugrupowania?

Sytuacja Szymona Hołowni skomplikowała się jeszcze bardziej, gdy jego plany wykraczające poza krajową politykę nie doczekały się realizacji. Nieudana próba ubiegania się o stanowisko w strukturach Organizacji Narodów Zjednoczonych została odebrana przez wielu obserwatorów jako sygnał osłabienia jego pozycji negocjacyjnej i braku wystarczającego zaplecza dyplomatycznego.

Tego typu niepowodzenia na arenie międzynarodowej często odbijają się rykoszetem w sondażach krajowych, ponieważ wyborcy oczekują od swoich liderów skuteczności bez względu na szerokość geograficzną. Dodatkowo, utrata funkcji marszałka Sejmu pozbawiła go najsilniejszego atutu w postaci bezpośredniego wpływu na porządek obrad i stałej obecności w głównych wydaniach serwisów informacyjnych, co w dobie demokracji medialnej jest niemal równoznaczne z marginalizacją.

Analitycy rynku politycznego wskazują, że zmiana na stanowisku lidera partii mogła być próbą ratowania poparcia dla całego ugrupowania. Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz, przejmując stery Polski 2050, stanęła przed karkołomnym zadaniem odświeżenia marki, która zaczęła być kojarzona głównie z niespełnionymi aspiracjami jej twórcy.

Czy taki ruch jest w stanie odwrócić negatywny trend? Historia pokazuje, że zmiana lidera bywa skutecznym lekarstwem, o ile towarzyszy jej realna zmiana programu i sposobu komunikacji z elektoratem. W przypadku Hołowni problem wydaje się głębszy, gdyż dotyczy samej wiarygodności polityka, który obiecywał nową jakość, a zdaniem wielu, stał się częścią systemu, który sam wcześniej krytykował.

Zobacz też: Takiego sondażu dawno nie widzieliśmy. Dwie partie pną się w górę, jedna spada na samo dno

Więcej krytyki niż pochwał. Sondażowa katastrofa dla Szymona Hołowni

Kulminacją tych wszystkich negatywnych procesów są wyniki najnowszego badania opinii publicznej, które nie pozostawiają złudzeń co do obecnej kondycji politycznej byłego marszałka. Z sondażu przeprowadzonego przez United Surveys dla Wirtualnej Polski wynika, że Polacy oceniają dotychczasową karierę polityczną Szymona Hołowni w sposób wręcz bezlitosny.

Odpowiedź „jest zdecydowanie sukcesem” wskazało zaledwie 0,3 proc. ankietowanych, co w badaniach statystycznych mieści się w granicach błędu i oznacza niemal całkowity brak entuzjazmu wobec jego osiągnięć. Choć 12,6 proc. pytanych uznało jego drogę za „raczej sukces”, to głosy negatywne zdominowały badanie w sposób bezprecedensowy. Łącznie aż 81,3 proc. respondentów wystawiło mu ocenę negatywną.

Szczegółowa analiza odpowiedzi pokazuje skalę rozczarowania: 40,9 proc. badanych stwierdziło, że kariera Hołowni jest „raczej porażką”, natomiast niemal tyle samo, bo 40,4 proc. osób, wybrało najbardziej radykalną opcję, uznając ją za „zdecydowaną porażkę”. Badanie zostało zrealizowane na przełomie stycznia i lutego 2026 roku na reprezentatywnej próbie 1000 dorosłych Polaków przy użyciu metody mix-mode.

Tak wysoki poziom krytycyzmu sugeruje, że Szymon Hołownia utracił swój największy kapitał – zaufanie ludzi, którzy upatrywali w nim autentycznej alternatywy dla politycznego establishmentu. Wyborcy, pytani o to, które zdanie najlepiej opisuje ich ocenę działań lidera, wskazali na niemal całkowity brak wiary w jego projekt polityczny.