Czym jest zasiedzenie?
pixabay.com
Autor Magdalena Chajzler - 30 Listopada 2020

Czym jest zasiedzenie?

Czym jest zasiedzenie i co może być jego przedmiotem? Po jakim czasie mówimy o zasiedzeniu? Jak odróżnić zasiedzenie w dobrej wierze od tego w złej wierze? Jak bronić się przed zasiedzeniem i jak zasiedzieć nieruchomość?

Co to jest zasiedzenie?

Zasiedzeniem nazywamy nieodpłatny i legalny sposób nabycia własności rzeczy na skutek jej posiadania samoistnego przez czas zwany okresem zasiedzenia.

Do zasiedzenia dochodzi w przypadku, gdy formalny właściciel nie interesuje się rzeczą, zaginął lub nie można go ustalić, a osoba korzystająca z rzeczy traktuje ją jak swoją własność.

Co może być przedmiotem zasiedzenia?

Podstawą zasiedzenia jest posiadanie samoistne, czyli władanie rzeczą jak właściciel, mimo formalnego niebycia nim. Natomiast rzeczy, które zgodnie ze swoją naturą nie mogą być przedmiotem własności, nie mogą być przedmiotem zasiedzenia, np. piwnica lub strych domu – chyba że wyodrębniono ich własność – pokój w hotelu itp.

Przedmiotem zasiedzenia może być:

  • własność nieruchomości,
  • służebność przesyłu,
  • służebność gruntowa,
  • użytkowanie wieczyste (ale tylko już wcześniej ustanowione),
  • własność rzeczy ruchomej (tylko przez osobę będącą w dobrej wierze).

Jaki okres czasu jest potrzebny do zasiedzenia?

Według Kodeksu cywilnego zasiedzenie nieruchomości wymaga okresu 20 lat od momentu objęcia rzeczy w posiadanie przy posiadaniu samoistnym w dobrej wierze, a 30 lat przy posiadaniu samoistnym w złej wierze.

Z kolei zasiedzenie rzeczy może odbyć się tylko w dobrej wierze, gdy miną 3 lata objęcia rzeczy w posiadanie.

Dobra i zła wiara

Dobra wiara polega na usprawiedliwionym w danych okolicznościach przekonaniu, że posiadaczowi przysługuje prawo do władania rzeczą, nieruchomością itp. Z kolei w złej wierze postępuje osoba, która wie, że nie jest właścicielem danej rzeczy, oraz człowiek, który nie dołożył należytej staranności w sprawdzeniu, czy skutecznie nabywa własność.

Posiadacz samoistny nie ma obowiązku udowodnienia swojej dobrej wiary, gdyż istnieje jej domniemanie. Natomiast właściciel broniący swojej własności przed zasiedzeniem musi udowodnić złą wiarę posiadacza samoistnego.

Jak dochodzi do zasiedzenia?

Do zasiedzenia może dojść tylko w przypadku posiadania samoistnego i władania rzeczą z zamiarem posiadania jej dla siebie. Posiadanie samoistne musi być nieprzerwane.

Do zasiedzenia mają zastosowanie przepisy regulujące posiadanie:

  • domniemywa się, że ten, kto rzeczą faktycznie włada, jest posiadaczem samoistnym,
  • domniemywa się ciągłość posiadania,
  • przeszkoda przemijająca nie przerywa posiadania,
  • posiadanie przywrócone poczytuje się za nieprzerwane,
  • oddanie rzeczy w posiadanie zależne nie oznacza utraty posiadania samoistnego.

Ochrona przed zasiedzeniem

Jeżeli właściciel nieruchomości, przeciwko któremu biegnie zasiedzenie, jest małoletni, wówczas zasiedzenie nie może się skończyć przed upływem dwóch lat od uzyskania pełnoletniości właściciela.

Innymi sposobami ochrony przed zasiedzeniem są:

  • zawezwanie do próby ugodowej,
  • wniesienie pozwu o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
  • złożenie wniosku współwłaściciela o zniesienie współwłasności nieruchomości w stosunku do innego współwłaściciela, który jest posiadaczem.

Następny artykułNie przegap żadnych najciekawszych artykułów! Kliknij obserwuj biznesinfo.pl na:Obserwuj nas na Google News Google News